แตกต่างกันทีละชนิด ขั้นตอนนี้กินเวลานานมาก นางต้มยาเป็นเวลาหนึ่งคืนเต็มๆ แต่ก็ต้มวัตถุดิบยาไปได้แค่สิบกว่าชนิดเท่านั้น ครั้นเห็นท้องฟ้าปรากฏสีขาวเหมือนพุงปลาแล้ว ในที่สุดนางก็หยุดงานในมือลง แล้วกลับไปพักผ่อนที่ห้องอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อจ้าวหลานเรียกนางให้กินข้าวเช้าแล้ว นางถึงจะลากร่างกายอันเหนื่อยล้าลุกขึ้นจากเตียง ล้างหน้าล้างตา เปลี่ยนเสื้อผ้า กินข้าวเช้า กินเสร็จแล้วก็ไปทำขี้ผึ้งยาที่บ้านของหมอลู่ต่อ
นางราวกับได้กลับไปอยู่ในยุคปัจจุบัน ผ่านเวลาที่อยู่ในห้องผ่าตัดตลอดทั้งวันทั้งคืน นางนับว่าคุ้นเคยกับช่วงเวลาเช่นนั้นทีเดียว เดิมทีคิดว่าชีวิตนี้ของนางจะไม่มีวันได้ใช้ชีวิตเช่นนั้นอีกแล้ว…
ถึงได้บอกว่าเรื่องราวบนโลกหล้าคาดเดายากอย่างไรเล่า!
สามวันหลังจากนั้น ขี้ผึ้งยาของสกุลลู่ก็เสร็จสิ้นทั้งหมด ยาปลอมตายก็เสร็จแล้วเช่นกัน นางเติมสีจากพืชในเม็ดยาเล็กหน่อย ทำให้สีสันของเม็ดยาเหมือนกันขี้ผึ้งยาสกุลลู่อย่างกับแกะ ทั้งยังกดเม็ดยาให้มีลักษณะเหมือนขี้ผึ้งยา ใส่ลงไปในตลับที่ลอบนำมาจากสกุลลู่ ไม่ว่ารูปลักษณ์ภายนอกหรือกลิ่นของมัน ล้วนเหมือนขี้ผึ้งยาของสกุลลู่เป็นอย่างยิ่ง พอจะทำให้สับสนว่าเป็นของจริงหรือปลอมได้
ไป๋จื่อมองขี้ผึ้งยาที่เต็มคันรถเทียมวัว แล้วถามหมอลู่ว่า “ใครเป็นคนไปส่งขี้ผึ้งยาเหล่านี้หรือเจ้าคะ”
หมอลู่ส่ายหน้า “ข้าไม่รู้หรอก พวกเขาไม่เคยบอกข้า เพียงให้ข้าทำขี้ผึ้งยาเหล่านี้ให้เส