น้าประตู ในมือถือจดหมายอยู่สองฉบับ
“ใช่จดหมายของหูเฟิงหรือไม่” ไป๋จื่อถาม
ฮูหยินอันส่ายหน้า “ข้าไม่รู้หนังสือ เจ้าดูเอาเองเถิด” นางพูดพลางยื่นจดหมายให้ไป๋จื่อ
ลายมือบนซองจดหมายทั้งสองเหมือนกัน บนซองหนึ่งเขียนที่อยู่บ้านไป๋จื่อเอาไว้ ส่วนอีกซองหนึ่งเขียนที่อยู่ของจูหม่านหยิน
“จูหม่านหยินคือใครหรือเจ้าคะ” ไป๋จื่อถาม
“จูหม่ายหยินก็คือบุตรชายของจูซื่อ จูซื่อไปเข้าร่วมกองทัพกับหูเฟิง” ฮูหยินอันเอ่ย
ไป๋จื่อเข้าใจในทันที เช่นนั้นก็ไม่แปลก ทั้งสองคนเดินทางไปด้วยกัน แน่นอนว่าต้องใช้ชีวิตในค่ายทหารด้วยกันแน่ จูซื่อไม่รู้หนังสือ หน้าที่เขียนจดหมายกลับบ้านจึงตกเป็นของหูเฟิงไปโดยปริยาย
นางส่งจดหมายของจูหม่านหยินคืนให้ฮูหยินอัน “จดหมายฉบับนี้จูซื่อส่งกลับมาให้ที่บ้าน ท่านเก็บไว้ก่อนนะเจ้าคะ อีกเดี๋ยวภรรยาของจูซื่อจะต้องมารับไปแน่”