ท่ามกลางความว่างเปล่าอันมืดมัว กระบี่ศิลายักษ์ตั้งอยู่คล้ายกับศิลาหิน ลวดลายด้านบนราวกับอักษรโบราณ บันทึกประวัติศาสตร์ที่สำคัญเอาไว้อริยเทวะยมพิภพนั่งอยู่หน้ากระบี่ศิลา เหนือหัวไหล่ของเขามีกิเลนสีทองสี่ตัวกำลังกระโดดโลดเต้น รอบตัวเขามีพายุหมุนที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า นั่นคือพลังที่ก่อตัวขึ้นจากพลังแห่งมหามรรคา“จิตใจเจ้าปั่นป่วน”น้ำเสียงแก่ชราดังแว่วมา มีความไม่พอใจอยู่เล็กน้อยอริยเทวะยมพิภพลืมตาขึ้น เงยหน้ามอง “ใช่ แต่ก็เป็นเพราะความตื่นเต้น มันจะทำให้ข้าแข็งแกร่งขึ้น”“การมาถึงขั้นสูงสุดในเทวะหลุดพ้นได้ เขาจะต้องมีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่เป็นแน่ บางทีเหยื่ออาจจะไม่ใช่เขา แต่เป็นเจ้า พวกเจ้าพบกันในห้วงสุญญตาวิถียุทธ์ ไม่มีทางเป็นเรื่องบังเอิญเด็ดขาด”เมื่อได้ฟังคำพูดของอริยราชัน อริยเทวะยมพิภพก็ขมวดคิ้วเขายังไม่ลืมการต่อสู้กับมรรคาจารย์ ถึงเขาจะไม่ได้ไปด้วยร่างจริง แต่สัมผัสที่ส่งกลับมาถึงร่างจริงก็น่ากลัวมากเขาต้องยอมรับว่ามรรคาจารย์แข็งแกร่งมาก ตัวตนเช่นนี้ หากมาจากขุมอำนาจอย่างมรรคาอริยะ เช่นนั้นเขาก็ต้องคิดหนักจริงๆเพียงแต่ว่าเขาชอบล่าเทพแห่งมหันตภัย ในพันมหาโลกา วิธีที่ทำให้แข็งแกร่งขึ้นมีเป
