ตอนที่ 453 หนังสือหมั้นหมาย
ทว่าทันทีที่นางนำหนังสือหมั้นหมายออกมา เขาถึงจะเข้าใจอย่างกระจ่างชัด ว่าแท้จริงแล้วสิ่งที่นางพูดเป็นความจริง เช่นนั้นแล้วคนที่นางกล่าวถึงเป็นใครกัน
เป็นหูเฟิงหรือ ต้องเป็นเขาแน่ๆ!
มีเพียงเขาเท่านั้น ที่ควรคู่กับไป๋จื่อ
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ในหัวใจของเขาพลันรู้สึกเจ็บแปลบโดยไม่ทราบสาเหตุ เขาจึงถอนใจเสียงหนึ่ง แล้วหมุนกายกลับเข้าไปในเรือน
ยามที่อาอู่กับจ้าวหลานมาถึงที่บ้าน แม่นมอู๋ก็หายไปไม่เห็นเงาแล้ว
“จื่อเอ๋อร์ คนที่มาจากสกุลเมิ่งทำให้เจ้าลำบากใจหรือไม่” จ้าวหลานหัวใจเต้นดังโครมคราม นางรีบร้อนวิ่งกลับมาตลอดทาง แต่กลับเห็นบุตรสาวของตนเองยืนอยู่ในลานบ้านราวกับไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น
ไป๋จื่อยักไหล่ “ท่านว่าข้าเหมือนคนที่ถูกทำให้ลำบากใจหรือไม่เล่า”
“ไม่เหมือน แต่คนที่มาจากสกุลเมิ่งแห่งเมืองหลวงผู้นั้นเดินทางมาไกลถึงพันลี้ ไม่มีทางที่จะมองเจ้าแค่ครั้งเดียวก็ไปแน่” อาอู่กล่าว
เด็กสาวพลันอมยิ้ม “ข้าคิดว่านางต้องไปพบพี่ใหญ่เฉินก่อนจะมาที่นี่แน่ พี่ใหญ่เฉินน่าจะพูดไว้แล้ว ที่พวกนางมาที่นี่ ก็เพื่อมองดูข้าสักครั้งหนึ่งจริงๆ เมื่อเห็นสัญญาหมั้นหมายด้วยตาตนเองแล้ว นางย่อมไม่มีอะไรจะพูด หากไม่กลับไปแล้วจะอยู่ทำอะไรต่อไปกัน ยังหวังให้ข้าเชิญนางเข้าไปจิบชาหรือไร”
…
แม่นมอู๋เดินทางกลับเมืองหลวงในวันเดียวกันนั้น หลังจากกลับถึงสกุลเมิ่งแล้ว นางก็เล่าเรื่องทุกอย่างอย่างละเอี
