ตอนที่ 447 ไม่มีเงินเรียนหนังสือ
เถ้าแก่เฉินย่อมขอให้เป็นเช่นนั้น เขาไม่ได้ลิ้มรสชาติฝีมือของไป๋จื่อมานานมากแล้ว โอกาสดีเช่นนี้จะพลาดไปได้อย่างไร
“วันนี้ข้ารีบมาที่นี่ ทั้งยังไม่รู้ว่าเป็นวันเกิดของเจ้า จึงไม่ได้นำของขวัญมาด้วย ครั้งหน้าข้าต้องนำมาให้แน่” เถ้าแก่เฉินยิ้มกว้าง
“ข้าจะจำไว้เจ้าค่ะ ขอท่านอย่าลืมก็พอแล้ว”
…
สกุลเมิ่ง เมืองหลวง
สวี่ซื่อมองจินเสี่ยวอันที่อยู่เบื้องหน้า ถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “บอกมา แท้จริงเรื่องราวเป็นมาอย่างไร”
จินเสี่ยวอันกลับมีสีหน้าเป็นกังวล “ฮูหยิน ท่านเข้าใจคุณชายผิดแล้ว ความจริงระหว่างคุณชายกับแม่นางไป๋นั้น ไม่ได้มีสัมพันธ์ใดเช่นที่ท่านคิด แม่นางไป๋เป็นหมอ วิชาแพทย์เป็นเลิศ ก่อนหน้านี้คุณชายป่วยหนักมาก แม่นางไป๋จึงมาทำการรักษาให้คุณชาย ต่อมาคุณชายกับแม่นางไป๋พบเสือจู่โจม เพื่อช่วยชีวิตแม่นางไป๋ เอ็นข้อมือของคุณชายถูกเสือกัดขาด ก็เป็นแม่นางไป๋ที่ลงแรงกายแรงใจอย่างสุดความสามารถ รักษาอาการบาดเจ็บของคุณชายจนหายดี ทำให้คุณชายกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมได้ เมื่อไปมาหาสู่กันบ่อยเข้า ทั้งคู่ก็สนิทสนมกัน นับเป็นสหายที่จริงใจต่อกัน แต่กลับไม่มีเรื่องชู้สาวใด ข้าจินเสี่ยวอันสาบานได้เลยขอรับ ว่าที่ข้าพูดไปไม่มีคำลวงแม้สักนิด”
“และ..”
“และอะไร” ใบหน้าบึ้งตึงของสวี่ซื่อคลายลงเล็กน้อย
“และแม่นางไป๋มีคนรักอยู่แล้ว ถึงแม้คุณชายจะมีความรู้สึกดีๆ ให้แม่นางไป๋ ระหว่างพวกเ
