้าไปหามู่หยางอีกก้าวหนึ่ง “ข้าชื่อหูเฟิง เป็นพ่อครัวที่มาใหม่ในกองเสบียง ได้ยินมาว่าพรุ่งนี้พวกเจ้าต้องไปที่สมรภูมิแล้ว ใช้จำนวนคนสองหมื่นปะทะกับทหารฝีมือดีหนึ่งแสนของฝ่ายศัตรู ทุกคนคงรู้สึกว่าเป็นเรื่องที่เหลวไหลมาก ทั้งยังคิดว่าพวกเจ้าต้องแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย เป็นการส่งตัวเองไปตายเป็นแน่แท้ แต่ข้ากลับไม่คิดเช่นนั้น”
มู่หยางกดความรู้สึกตื้นตันและปีติให้สงบลงอย่างสุดความสามารถ ขณะเดียวกันก็กลืนคำว่าจิ้นอ๋อง สองคำนั้นกลับไป ในเมื่อจิ้นอ๋องไม่อยากเปิดเผยฐานะ นั่นก็ย่อมต้องมีเหตุผลอย่างแน่นอน ขอเพียงเขาให้ความร่วมมืออย่างดีก็พอแล้ว
เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ รอบรับว่า “ถูกต้อง เป็นเช่นที่เจ้าว่า ได้ยินเจ้าพูดเช่นนี้แล้ว เจ้ามีวิธีเอาชนะทหารหนึ่งแสนนายของอีกฝ่าย ด้วยทหารสองหมื่นนายของพวกข้าหรือ”
หากคนอื่นพูดจาเช่นนี้ มู่หยางต้องไม่เชื่ออย่างแน่นอน แต่คำพูดนี้ออกมาจากปากของจิ้นอ๋อง เขาจึงเชื่อเต็มหัวใจ ในปีนั้นจิ้นอ๋องนำทัพกองทหารม้าหุ้มเกราะแปดพันนาย เอาชนะทัพใหญ่จำนวนห้าหมื่นคนของแคว้นซีเยี่ยได้ คร่าชีวิตอีกฝ่ายราวกับดอกไม้ร่วง กระแสน้ำไหล ได้รับชัยชนะครั้งใหญ่เลยทีเดียว
