ตอนที่ 429 เชื่อ
เจ้ารองโมโหจนตัวสั่น ด้วยเขาจะคาดคิดได้อย่างไร ว่าพี่ใหญ่และสะใภ้ใหญ่จะหน้าด้านไร้ยางอายได้ถึงขั้นนี้ นั่นเป็นเสบียงอาหารสุดท้ายที่บ้านรองของพวกเขาเหลือแล้ว
จางซื่อเองก็โมโหจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง นางอยากจะกลับไปสู้กับหลิวซื่อสักตั้ง ณ ตอนนี้จริงๆ สะใภ้ใหญ่คนนี้เป็นคนชั่วร้าย ไม่สนใจความถูกต้องใดๆ ที่สุดที่นางเคยพบแล้ว
ตอนนี้เจ้ารองคิดอะไรไม่ออก จึงมองไปหาภรรยาของตน “ทำอย่างไรดี ขืนหิวต่อไปเช่นนี้ เกรงว่าพรุ่งนี้พวกเราคงจะทำงานไม่ไหวแน่”
จางซื่อใคร่ครวญอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า “เอาอย่างนี้แล้วกัน ตอนนี้พวกเราทำงานกันก่อน กลับไปเย็นนี้ค่อยขอร้องไป๋จื่อ เชื่อเสบียงอาหารมาจากนางก่อน หลังจากนั้นค่อยให้นางหักค่าแรงพวกเราไปแทน”
เมื่อไป๋เจินจูได้ยินคำกล่าวนี้ ในใจของนางรู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง ไฟโทสะลุกโหมอยู่เต็มอก แต่ก่อนไป๋จื่อไม่ต่างอะไรกับคนรับใช้ของนาง ทว่าใครจะคาดคิดได้ ว่าระยะเวลาเพียงไม่กี่เดือนเท่านั้น สถานะของนางเด็กคนนั้นก็เปลี่ยนแปลงไปแล้ว
อย่าว่าแต่ท่านพ่อ ท่านแม่ทำงานรับเงินจากนางเลย ตนเองก็ต้องอาศัยเสบียงอาหารที่นางเก็บไว้เพื่อเอาชีวิตรอดด้วย
ถึงแม้จะโกรธเกรี้ยวไปก็คงไร้ประโยชน์ บนโลกนี้ยังมีเรื่องอะไรสำคัญกว่าการมีชีวิตรอดอีกหรือ
ไป๋เจินจูกล่าว “ท่านแม่ พวกเราเชื่อเสบียงอาหารแล้วจะทำอย่างไรต่อไป เพราะหากนำกลับไปที่บ้าน ทันทีที่พวกท่านไม่อยู่ พวกเขาจะต้อง