้นก็ไม่ต้องนับรุ่นอะไรกัน เรียกชื่อก็เพียงพอแล้ว ข้าเรียกเขาว่าเสี่ยวเฟิง เขาเรียกข้าว่าไป๋จื่อ เช่นนี้ดีหรือไม่”
อาอู่พยักหน้าหงึกหงัก “ใช่ๆๆ เรียกกันเช่นนี้ดีที่สุดแล้ว เรื่องลำดับอาวุโสล้วนเป็นสิ่งที่ไร้ประโยชน์ พวกข้าไม่ถืออยู่แล้ว”
เห็นทุกคนรวมตัวกันอยู่เช่นนี้ ไป๋จื่อจึงพาทุกคนไปที่บ้านใหม่ด้วยกัน ฝ่ายนายช่างซ่งพ่อลูกกำลังรออยู่ในลานบ้าน เมื่อทั้งสองคนเห็นนางมาถึง ก็รีบเดินมาต้อนรับในทันที
“แม่นางไป๋ วันนี้พวกข้าตื่นแต่เช้า จัดการงานขั้นตอนสุดท้ายจนเสร็จสิ้นแล้ว พวกเจ้าก็ลองตรวจดูก่อนเถอะ หากมีปัญหาอะไรก็บอกข้าได้เลย”
เดิมทีบ้านเป็นอาคารแบบตะวันตกสองชั้นครึ่ง ต่อมามีอาอู่มาอยู่ร่วมด้วย ไป๋จื่อจึงเพิ่มอีกชั้นหนึ่งในทันที เมื่อสร้างเสร็จแล้วจึงกลายเป็นอาคารแบบตะวันตกจำนวนสามชั้นครึ่ง ชั้นแรกสุดไม่มีห้องอะไร มีเพียงโถงรับแขกและห้องน้ำชา ส่วนชั้นที่สองและสามแบ่งเป็นสองห้องนอน และด้านบนสุดมีห้องอีกหนึ่งห้อง รวมถึงดาดฟ้าขนาดใหญ่
บ้านประเภทนี้ อย่าว่าแต่คนในหมู่บ้านหวงถัวไม่เคยเห็นมาก่อน แม้แต่ผู้มีประสบการณ์สร้างบ้านมาหลายปีอย่างนายช่างซ่งก็ไม่เคยเห็นมาก่อนเช่นกัน
บ้านหลังนี้สร้างตามความต้องการของไป๋จื่อตั้งแต่แรกเริ่ม และไม่มีใครคาดคิดว่าเมื่อสร้างเสร็จในที่สุดแล้ว บ้านจะมีหน้าตาเป็นเช่นนี้ แปลกใหม่ มีเอกลักษณ์ ทั้งยังทำให้คนต้องกล่าวชมอย่างอดไม่อยู่
ขอเพียงคนในหมู่บ้านหวงถัวมีเวล
