าว่าง ก็ไม่รู้ว่ามีคนมากมายเท่าไรมามองดูที่นี่อยู่เนิ่นนานในทุกวัน แต่ละคนต่างก็ประหลาดใจระคนชมเชย พวกเขาไม่รู้ว่านี่เป็นฝีมือการออกแบบของไป๋จื่อ มิหนำซ้ำยังคิดว่าเป็นงานเฉพาะทางของเหล่านายช่างที่มาจากในเมือง คนที่รู้สึกสนอกสนใจมากเคยสอบถามถึงราคาอยู่เช่นกัน แต่จะมีใครจ่ายเงินมากมายถึงเพียงนั้นได้
นายช่างซ่งกล่าว “เถ้าแก่ร้านสือเคอส่งคนมาหาข้าแล้ว เขาก็อยากสร้างบ้านใหม่เช่นกัน บอกว่าให้ข้าสร้างบ้านเหมือนกับเจ้า แม่นางไป๋ เจ้าคิดเห็นว่าอย่างไร” เขามีความกังวลใจอยู่บ้าง เพราะถึงอย่างไรเสียนี่ก็เป็นแบบบ้านที่แม่นางไป๋ออกแบบเองกับมือ เขาเพียงจัดการตามนั้น หากแม่นางไป๋ไม่ยินยอม เขาย่อมไม่อาจทำได้
ไป๋จื่อยิ้มกล่าว “ย่อมได้เจ้าค่ะ ไม่ต้องพูดถึงความสัมพันธ์ของข้ากับพี่ใหญ่เฉิน ถึงแม้จะไม่ใช่คนใกล้ชิดกัน ก็สามารถนำแบบบ้านไปสร้างตามได้เจ้าค่ะ แต่ข้าต้องขอเตือนสักคำ ว่าการออกแบบที่ค่อนข้างพิเศษนี้ หากไม่ไปใช้มันได้นับเป็นเรื่องดีที่สุด ไม่ใช่ว่าข้าไม่อยากให้พวกเขาใช้แบบบ้านนี้นะเจ้าคะ แต่พวกเขาไม่เข้าใจหลักการของมัน หากสร้างเสร็จแล้วเกิดปัญหา พวกเขาไม่มีทางรู้ว่าควรแก้ไขอย่างไร เช่นนั้นจะลำบากมาถึงพวกท่าน หากไม่จำเป็นก็อย่าหาเรื่องใส่ตัวเลยนะเจ้าคะ”
………
ตอนที่ 420 รับบ้าน
ก่อนหน้านี้นายช่างซ่งไม่ได้คิดถึงปัญหานี้ บัดนี้ไป๋จื่อเอ่ยเตือนขึ้นมา เขาคิดทบทวนอย่างละเอียดแล้วก็เป็นจริงอย่างที่นางว่า
