บิดาของเมิ่งหยวนเต๋อ เมิ่งจ่างสยงกลับเป็นราชครูระดับหนึ่ง และเป็นหนึ่งในคนที่เสด็จพ่อเชื่อใจมากที่สุด ในปีนั้นเสด็จพ่อต่อต้านความเห็นของคนหมู่มากด้วยฐานะขององค์ชายที่เหนือว่าไท่จื่อ หนึ่งคนที่ให้ความช่วยเหลือพระองค์มากที่สุดในการขึ้นครองราชย์ ก็คือราชครูเมิ่งจ่างสยง
จนบัดนี้เสด็จพ่อก็ยังคงเรียกเขาว่าราชครูดังเดิม
หลังจากเสด็จพ่อขึ้นครองราชย์ได้ไม่นาน ก็รับบุตรีเพียงคนเดียวของราชครูเข้าวัง แต่งตั้งให้นางเป็นเจาอี๋ เมื่อนางให้กำเนิดองค์หญิงแล้ว พระองค์จึงพระราชทานตำแหน่งซูเฟยให้ ผ่านไปหลายปีก็ยังไม่มีท่าทีจะคลอดองค์ชายออกมา ไม่รู้ว่าท้องของนางไม่แข็งแรง หรือวิธีการของฮองเฮารุนแรงเกินไป สุดท้ายแล้วจึงให้กำเนิดองค์ชายไม่ได้ ไม่เช่นนั้นวันนี้เขาคงจะต้องมีศัตรูเพิ่มมาอีกหนึ่งคนเป็นแน่
หลายปีมานี้สกุลเมิ่งขยายอำนาจในเมืองหลวงขึ้นเรื่อยๆ ไม่มีตระกูลบุญหนักศักดิ์ใหญ่ใดเทียบเคียงอิทธิพลได้แล้ว เสด็จแม่กล่าวเตือนเขาอยู่เสมอ ว่าหากอยากทำงานใหญ่สำเร็จ จะต้องดึงสกุลเมิ่งมาเป็นพรรคพวกของตนเองให้ได้ ขอเพียงได้รับการรับการสนับสนุนของเมิ่งจ่างสยง ให้เขาช่วยโน้มน้าวต่อหน้าเสด็จพ่ออย่างเต็มกำลัง มีหรือยังจะต้องกังวลว่างานใหญ่จะไม่สำเร็จ
รอยิ้มบนใบหน้าของเซียวอ๋องยิ่งเบ่งบาน มือที่ประคองจอกสุรายกขึ้นเล็กน้อย “คุณชายเมิ่งเกรงใจเกินไปแล้ว!” ครั้นกล่าวจบ เขาก็ยกจอกขึ้นดื่มสุราจนเกลี้ยง ทุกคนจึงพากันชำเลื
