เมื่อสิ่งมีชีวิตจากวิถีเซียนโบราณจุติมายังโลกสวรรค์ใบที่สี่ กรรมที่แฝงเร้นอยู่ในตัวของพวกเขาก็เกิดการเปลี่ยนแปลงพวกที่เห็นชัดเจนที่สุดก็คือสิ่งมีชีวิตที่มีกรรมแห่งพรหมเหล่านั้น กรรมแห่งพรหมของพวกเขาเด่นชัดขึ้น แต่ตอนนี้พวกเขาอ่อนแอกว่าเจียงฉางเซิงแล้ว แม้มีกรรมแห่งพรหมก็หนีจากสายตาของเจียงฉางเซิงไม่พ้นเจียงฉางเซิงมองสิ่งมีชีวิตที่มีพรสวรรค์พอจะไปถึงขั้นพรหมพวกนั้นด้วยใจที่ตื่นเต้นตามหลักขั้นพรหมคือผู้หลุดพ้นแล้ว ยิ่งพวกที่เหนือกว่าขั้นพรหมไกลแล้วอย่างปฐมาจารย์หมื่นพุทธผู้นี้ เดิมทีเจียงฉางเซิงคงช่วงชิงอดีตของพวกเขาไปไม่ได้แน่ แต่บังเอิญว่าเจียงฉางเซิงมิได้อยู่ในยุคสมัยเดียวกับพวกเขา ตั้งแต่ก่อนเจียงฉางเซิงเกิด พวกเขาก็สิ้นชีวาวายปราณกันไปหมดแล้วดังนั้นการหลุดพ้นของพวกเขาจึงไร้ความหมาย ความตายของพวกเขาทำให้ชีวิตของพวกเขากลายเป็นเพียงสัญลักษณ์จุดหนึ่งในห้วงธารอันยาวนานของประวัติศาสตร์ หากพวกเขายังมีชีวิตอยู่ เจียงฉางเซิงคงเข้าไปยุ่งกับอดีตของพวกเขาไม่ได้แน่เจียงฉางเซิงนึกถึงเงาร่างสีน้ำเงินที่เขาพบตอนใช้พลังอภินิหารก่อนหน้านี้ บางทีคนผู้นั้นอาจยังมีชีวิตอยู่ เขาจึงไม่อาจมองเห็นอีกฝ่ายได้ชัดเจนห
