ียว
จะทำอย่างไรดี?
หลิวซื่อชำเลืองมองหญิงชรา “ท่านแม่ ท่านว่า…”
เมื่อเห็นผู้เป็นมารดาลังเลไม่ยอมตัดสินใจ เจ้าใหญ่ก็พลันกล่าวด้วยความโมโห “พวกท่านยังตะลึงอะไรอยู่ หรือจะเห็นข้าเจ็บจนกลายเป็นคนพิการ หากข้ากลายเป็นคนพิการแล้ว พวกท่านสองคนจะใช้ชีวิตอยู่อย่างไร”
ขณะนี้เจ้ารองกลับมาจากข้างนอก ในมือถือตะกร้าใบหนึ่ง ข้างในนั้นใส่ปลาสดสองตัวและข้าวครึ่งถุงเอาไว้
เขาตกปลาได้ขณะเดินผ่านแม่น้ำ เพราะเห็นปลาหลายตัวกระโดดขึ้นๆ ลงๆ อยู่บริเวณน้ำตื้น เขาจึงตกพวกมันขึ้นมาได้สะดวกนัก ทีแรกมีทั้งหมดสี่ตัว ทว่าเขามอบให้น้องชายของจางซื่อไปสองตัว และถือโอกาสยืมข้าวสารกลับมาเล็กน้อยด้วย
ครั้นหญิงชราเห็นเจ้ารอง นางก็รับจับแขนของเขาไว้ “เจ้ารอง เจ้ากลับมาได้เสียที ขืนเจ้ายังไม่กลับมา พวกข้าทั้งบ้านจะต้องถูกผู้อื่นรังแกจนตายแน่นอน”
จางซื่อยืนอยู่ที่หน้าเรือน นางขยิบตาให้สามีครั้งหนึ่ง
เจ้ารองรู้กัน เขาไม่ดันร่างของมารดาออกไป เพียงถามเสียงเบาว่า “ท่านแม่เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น”
หญิงชราชี้ไปที่เจ้าใหญ่ พลางร้องห่มร้องไห้ “เจ้าดูสิ จ้าวหลานกับหูจ่างหลินทำเกินไปแล้ว พวกเขารังแกพวกเราจนมีสภาพเช่นนี้เชียว แขนสองข้างของพี่ชายเจ้าเพิ่งจะหายได้ไม่นาน ก็ต้องแขนหักอีกรอบแล้ว”
“จ้าวหลานกับหูจ่างหลินเป็นคนทำหรือ” ให้ตายอย่างไรเจ้ารองก็ไม่เชื่อ จ้าวหลานและหูจ่างหลินขึ้นชื่อว่าเป็นคนดีมีคุณธรรมในหมู่บ้านนี้ พวกเขาจะลงมือทำ
