ตอนที่ 377 ฝากฝัง
“เอาล่ะ เจ้าไม่ต้องโทษตัวเอง นี่ไม่ใช่ความผิดของเจ้า ส่วนแค้นของฟู่เจิง ข้าจะต้องชำระให้อย่างแน่นอน” หูเฟิงกล่าวเสียงทุ้ม แววตาที่เหมือนจะสงบนิ่งของเขา คล้ายกับปรากฏความดุดันอันน่าพรั่นพรึงขึ้นมาเลือนราง
อาอู่เช็ดน้ำตาบนใบหน้า คุกเข่าลงตรงหน้าหูเฟิงอีกครั้ง “ท่านอ๋อง ข้าโจวอาอู่ขอสาบานว่าจะติดตามท่านอ๋อง แม้จะต้องขึ้นภูเขาแห่งคมดาบ หรือลงทะเลแห่งเปลวเพลิง ข้าก็ไม่เสียใจทั้งสิ้น!”
หูเฟิงประคองให้เขาลุกขึ้น “ไม่จำเป็นต้องขึ้นภูเขาแห่งคมดาบ หรือลงทะเลแห่งเปลวเพลิงหรอก ตอนนี้ข้ากลับมีเรื่องจะฝากฝังเจ้ามากกว่า”
“ท่านอ๋องโปรดบัญชา” อาอู่รีบกล่าว
ชายหนุ่มหมุนกาย มองออกไปนอกหน้าต่างที่แง้มเอาไว้ ใบไม้บนต้นสาลี่ข้างนอกหน้าต่างเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเหลือง อีกไม่นานใบไม้ก็จะเริ่มร่วงแล้ว
เขากลัวว่าจะทำเรื่องที่รับปากกับไป๋จื่อไว้ไม่ได้
“อาอู่ หลังจากข้าไปแล้ว เจ้าปกป้องท่านพ่อ ไป๋จื่อ และท่านน้าหลานแทนข้าให้ดี เรื่องที่ไป๋จื่อถูกโบยเมื่อครั้งก่อน อย่าให้เกิดขึ้นซ้ำสองเป็นอันขาด”
สีหน้าของอาอู่แปรเปลี่ยน “ท่านอ๋อง ท่านจะไปเข้าร่วมกองทัพจริงหรือ เพราะเหตุใดกัน” เขาไม่เข้าใจ หูเฟิงคือจิ้นอ๋อง บัดนี้ฟื้นความทรงจำกลับมาได้แล้ว ฝ่ายราชสำนักก็ยังไม่ประกาศการตายของเขาอย่างเป็นทางการ ย่อมเป็นการบอกว่าราชสำนักรอเขากลับไปอยู่จริงๆ
เขากลับไปที่เมืองหลวงอย่างสง่าผ่าเผย หวนคืนสู่ตำแหน่งที่เป็
