ตอนที่ 367 ตกลงปลงใจ
“นั่นก็แค่การคาดเดาของเจ้า หากมีคนจำเจ้าได้ เช่นนั้นเจ้าจะทำอย่างไร”
หูเฟิงยักไหล่ “จำได้ก็จำไปสิ ใช้ขุนพลต้านรับทหาร ใช้ดินต้านน้ำ คิดวิธีอะไรได้ก็ทำ ไม่เช่นนั้นจะทำอย่างไรได้”
ไป๋จื่อพลันมีสีหน้าฉุนเฉียว “ข้าขอพูดกับเจ้าตามตรง ไม่ล้อเล่น เจ้ารู้หรือไม่ว่าคนที่ต้องการฆ่าเจ้าเหล่านั้นอาจจะรอเจ้าปรากฏตัวอยู่ก็ได้ ขอเพียงเจ้าปรากฏตัว พวกเขาก็จะลงมืออีกครั้ง หากมีศัตรูรุมล้อม แล้วเจ้าจะต่อกรกับพวกเขาอย่างไร”
ชายหนุ่มแค่นหัวเราะ “ข้าจะสู้พวกเขาได้หรือไม่ ไม่ลองดูสักหน่อยจะรู้ได้อย่างไร ข้านำทัพอยู่ในค่ายทหารถึงเจ็ดปี ข้ารู้ว่าควรจะแย่งชิงอำนาจที่เป็นของข้าเองกลับมาอย่างไร และไม่ใช่หมาแมวที่ไหนก็คู่ควรจะนำทัพทหารม้าหุ้มเกราะได้ ถึงแม้จะเกิดเรื่องกับนายทหารระดับสูงที่ภักดีกับข้าเหล่านั้น ทว่าพลทหารม้าหุ้มเกราะที่อยู่ใต้บัญชาก็ไม่ใช่พลทหารทั่วๆ ไป ข้ากินอยู่ร่วมกับพวกเขา ออกรบเข่นฆ่าศัตรูร่วมกัน อิทธิพลที่ข้ามีต่อพวกเขา ไหนเลยจะถูกแทนที่ด้วยคนไม่อ่าวที่ไม่ประมาณตนพวกนั้นได้”
“เจ้าก็เลยอยากจะลอบเข้าไปในกองทหารม้าหุ้มเกราะ?”
หูเฟิงเหลียวซ้ายแลขวา กดเสียงพูดลง “อย่าถามอีกเลย เจ้ารอข้าอยู่ที่นี่เถอะ รอข้ากลับมา”
ครั้นกล่าวจบ เขาก็ยื่นมือเข้าไปในอกเสื้อ หยิบปิ่นหยกชิ้นหนึ่งออกมา นั่นเป็นปิ่นที่เขาซื้อมาจากตลาดในวันนั้น จากนั้นเขาก็ยื่นปิ่นไปให้นาง “เดิมทีข้าคิดจะมอบให้เจ้า
