่จำเป็นต้องหารืออะไรกันอีก”
หญิงชรามองบุตรชายคนรองตะลึงตาค้าง นางมองเห็นความเด็ดขาดบนใบหน้าของเจ้ารอง ทำเอานางใจเต้นระส่ำ รีบพูดขึ้นมาว่า “ข้ายังไม่ตายเสียหน่อย แยกบ้านอะไรกัน ข้าไม่ให้แยก”
เจ้ารองส่ายหน้า “พรุ่งนี้ข้าจะเชิญท่านหัวหน้าหมู่บ้านมาตัดสินอย่างยุติธรรม ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะแยกบ้าน” เก็บเกี่ยวคราวนี้ แม้ต้าเป่าจะตามมายังที่นาด้วย แต่เขากลับไม่ได้ลงมือทำงาน หากคิดคำนวณงานทั้งหมดแล้ว ก็ยังเทียบกับงานจิปาถะที่ฟู่กุ้ยทำไม่ได้เลย
