ตอนที่ 363 อธิบาย?
คำพูดของไป๋จื่อไม่ต่างอะไรกับมีดที่แทงอวี๋ม่านน่าครั้งแล้วครั้งเล่า แทงทะลุไปถึงก้นบึ้งของหัวใจเธอทุกครั้ง เจ็บปวดจนเธอแทบจะยืนไม่อยู่แล้ว
“ไร้สาระ ฉันอวี๋ม่านน่าเป็นใคร ฉันเป็นถึงรองผู้อำนวยการของโรงพยาบาลหมิงซิง ฉันเป็นลูกสาวคนเดียวของประธานกรรมการหมิงซิงกรุ๊ป ต่อไปทั้งหมิงซิงกรุ๊ปก็จะตกเป็นของฉัน ไม่ว่าฐานะหรือหน้าตาก็เหนือกว่าเธอเป็นพันเป็นหมื่นเท่า ฉันต่างหากที่เหมาะสมกับหลินหยางที่สุด ส่วนคนที่ไม่คู่ควรกับเขาคือเธอ คือเธอต่างหากไป๋จื่อ เธอมันก็แค่เด็กกำพร้ายากจน มีสิทธิ์อะไรมาแย่งหลินหยางไปจากฉัน เธอมีสิทธิ์อะไร”
ไป๋จื่อพูดลอยหน้าลอยตา “มีสิทธิ์อะไร? อืม…ครอบครัวของฉันดีสู้เธอไม่ได้ก็จริง แต่แล้วไง? หลินหยางไม่ใช่คนตื้นเขินพรรค์นั้น เขาชอบฉัน ไม่ใช่เพราะฐานะของฉัน แต่เป็นเพราะฉันเป็นฉันต่างหาก เช่นเดียวกัน เขาไม่มีทางชอบเธอเพราะฐานะของเธอ อวี๋ม่านน่า เธอก็รู้ดีอยู่แก่ใจไม่ใช่เหรอ”
“หลินหยางเป็นคนตรงไปตรงมา เขาชอบสิ่งที่บริสุทธ์ เรียบง่าย รวมถึงคนด้วย ส่วนเธออวี๋ม่านน่า เธอเป็นคนแบบนั้นหรือเปล่า เธอรู้ดีแท้ๆ ว่าตัวเองไม่เหมาะสมกับเขา”
ข้างนอกหน้าต่างเกิดเสียงฟ้าผ่าดังลั่น ลมกรรโชกโหม
ไป๋จื่อหันหน้าไปมองดวงจันทร์ข้างนอกหน้าต่าง เธอเห็นเมฆดำผืนใหญ่เคลื่อนที่อย่างรวดเร็วจนเริ่มบดบังดวงจันทร์ เธออ้าปาก ต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับรู้สึกว่าตนพูดไม่ได้อีกแล้ว
