ว
หญิงชรารีบพยักหน้า “ใช่ๆ ข้าก็คิดเช่นนั้น พรุ่งนี้เจ้าพาฟู่กุ้ยไปแต่เช้า ข้าจะให้ภรรยาของเจ้าไปส่งข้าวให้ จะได้ประหยัดเวลาเดินทางกลับมา”
เจ้ารองถามทันที “ให้ข้าพาฟู่กุ้ยไปด้วย? มีแค่พวกข้าสองคน?”
หลิวซื่อที่อยู่ข้างๆ พูดบ้าง “เดิมทีต้าเป่าก็จะไปด้วย แต่สองวันนี้เขาไม่ค่อยสบาย กลัวว่าจะไปไม่ไหว ทำได้แค่ให้เจ้ากับฟู่กุ้ยไปก่อน เจ้าวางใจเถอะ เมื่อต้าเป่าดีขึ้นแล้ว ข้าจะให้เขาไปช่วยพวกเจ้าทันที”
“ช่วยพวกข้า? สะใภ้ใหญ่หมายความว่างานนี้เป็นของบ้านรอง ต้าเป่าไปทำก็เท่ากับช่วยพวกข้าบ้านรองสินะ เช่นนั้นข้าวจากนาที่เกี่ยวมาได้ก็ต้องเป็นของบ้านรองใช่หรือไม่”
