ตอนที่ 333 ขายหนังสัตว์
หรูเอ๋อร์ดีใจสุดขีด นางโผไปถึงเบื้องหน้าของไป๋จื่อทันที แล้วยื่นมือกอดต้นขาของอีกฝ่ายไว้ “พี่ไป๋ดีที่สุดเลย”
อาอู่ก็รู้สึกเบิกบานใจ เขาชี้ไปยังเจ้าตัวเล็ก “เจ้าช่างร้ายกาจนัก เมื่อวานยังบอกว่าพ่อดีที่สุดไม่ใช่หรือ เหตุใดวันนี้เปลี่ยนใจเสียแล้วล่ะ”
ใบหน้าเล็กของหรูเอ๋อร์ฝังอยู่ในเสื้อผ้าของไป๋จื่อ หัวเราะคิกคักไม่ยอมหยุด
หูเฟิงยืนอยู่ข้างๆ มองภาพที่อบอุ่นนี้ ในใจคิดว่าในอนาคตเขาจะต้องมีบุตรสาวที่ติดเขาแจ และมีเสียงหัวเราะเสนาะหูเช่นระฆังเงินสักคนเช่นกัน นางจะต้องงดงามมาก งดงามยิ่งกว่าไป๋จื่ออย่างแน่นอน สายตาของเขาที่ทอดมองไปยังใบหน้าของไป๋จื่อในตอนนี้อบอุ่นเป็นอย่างยิ่ง
ไป๋จื่อมองข้ามสายตาอบอุ่นของเขา นางหันหลังให้เขา แล้วจูงมือหรูเอ๋อร์เดินออกไปข้างนอกรั้ว
จ้าวหลานออกมาจากครัวด้านหลัง เห็นเงาหลังคนตัวใหญ่สาม ตัวเล็กหนึ่งเดินออกไปข้างนอก นางก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มขึ้นมา “ซู่เอ๋อ ก่อนหน้านี้เจ้ากลุ้มใจว่าจะลำบากที่หมู่บ้านนี้ กลัวว่าจะถูกคนรังแก ตอนนี้เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง ยังกลัวอยู่หรือไม่”
จ้าวซู่เอ๋อยิ้มจางๆ “มีแม่นางไป๋และอาเฟิงอยู่ ก็ไม่มีอะไรน่ากลัวแล้วเจ้าค่ะ ยิ่งท่านหัวหน้าหมู่บ้านยืนอยู่ข้างเดียวกับพวกข้า ข้าก็ไม่กลัวอะไรแล้ว”
จ้าวหลานตบมือของซู่เอ๋อเบาๆ พลางกล่าวเสียงนุ่มนวล “เจ้ากับอาอู่ล้วนเป็นคนดี ต่อไปก็อยู่กับพวกข้านี่แหละ มีพวกข้าอยู่ที่ใด ก็จะมีพ
