ตอนที่ 319 ไอบูโพรเฟน
หูเฟิงกดปุ่มสีแดงตามที่ไป๋จื่อบอก ได้ยินเสียง ‘คลิก’ ครั้งหนึ่ง ท่อนบนด้านในกล่องลื่นออกมาเป็นลิ้นชักเล็กๆ ชั้นหนึ่ง ในลิ้นชักนั้นเต็มไปด้วยขวดและกระปุกหลายรูปแบบวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ และยังมีตลับขนาดเล็กพร้อมลวดลายแปลกๆ อยู่ด้วยจำนวนหนึ่ง
ข้าวของพวกนี้คืออะไร เหตุใดทุกอย่างล้วนแปลกประหลาดเช่นนี้
“นำไอบูโพรเฟน[1]มาให้ข้า” ไป๋จื่อกล่าว ร่างกายของนางในตอนนี้ยังไม่เป็นผู้ใหญ่ เดือนหน้าเพิ่งจะอายุครบสิบสามปี ใช้ไอบูโพรเฟนลดไข้ปลอดภัยกว่า
หูเฟิงตะลึงลาน ขวด กระปุก ตลับน้อยใหญ่เป็นกองเช่นนี้ เขาจะรู้ได้อย่างไรว่าสิ่งไหนคือไอบูโพรเฟน!
ไป๋จื่อชี้ตลับสีส้มเหลืองที่อยู่ทางซ้ายมือของเขา “ข้างบนเขียนตัวอักษรไว้ แล้วก็มีรูปส้มด้วยอยู่ด้วย”
ชายหนุ่มนำตลับสีส้มออกมา ตัวอักษรด้านบนนั้นไม่เหมือนกับตัวอักษรที่เขาเคยเห็นในชีวิตประจำวัน ทว่ารูปส้มกลับคล้ายคลึงของจริงมาก ราวกับมีส้มจริงๆ วางอยู่ด้านบน
นางรับตลับมากวาดสายตามองครั้งหนึ่ง แล้วหยิบขวดด้านในออกมาทันที หลังจากเปิดฝาป้องกันออกแล้ว นางก็ปรับปริมาณให้เข้ากับอายุของเด็ก แล้วถึงจะกดปุ่ม ยาน้ำรสส้มพลันกรอกใส่ในถ้วยยาที่มีอยู่ภายใน
เด็กสาวดึงถ้วยยาออกมา เงยหน้าขึ้นกระดกมันดื่มจนหมดเกลี้ยง มันมีรสชาติหวานเหมือนกับดื่มน้ำผลไม้
นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้ดื่มยาพรรค์นี้ นางเคยคิดว่าทั้งชีวิตนี้จะไม่มีโอกาสได้ลิ้มลองยารสชาติแบบน
