ขั้นเอกเทวะสองคน คนหนึ่งมาจากแดนสวรรค์ คนหนึ่งมาจากมหาลัทธิชะตาฟ้าของโลกสวรรค์ พวกเขาล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ที่เปลี่ยนมาบำเพ็ญเซียน อายุมากกว่าช่วงเวลาที่วิถีเซียนก่อตั้งมาเสียอีกเจียงฉางเซิงมองการต่อสู้ในทะเลดาวกลางหาว แม้รู้สึกสะท้อนใจ แต่เขาไม่คิดสอดมือเข้าไปยุ่งความสงบสุขชั่วนิรันดร์ไม่มีอยู่จริง ระบบระเบียบอันดีงามย่อมมีเงามืดอยู่ตรงไหนสักแห่ง ผู้บำเพ็ญเซียนแต่เดิมก็คือผู้ต่อสู้กับสวรรค์ นับประสาอะไรกับที่นี่ซึ่งไม่อยู่ในอาณาเขตของวิถีเซียน ขอเพียงเคารพกฎภายในขอบเขตก็เพียงพอแล้ว“ถึงทะเลดาวกลางหาวแล้ว หนึ่งปีหลังจากนี้ นาวาราชาแสงสว่างจะไปจากทะเลดาวกลางหาว ทุกท่านโปรดถือป้ายแสดงตัวตนกลับมาให้ตรงเวลาด้วย หากมาสายจะไม่มีการรอ”เสียงกังวานเสียงหนึ่งดังขึ้น ลูกศิษย์ของลัทธิราชาแสงสว่างคนแล้วคนเล่าเริ่มแจกจ่ายป้าย เจียงฉางเซิงรับมาหนึ่งชิ้น แล้วขยับมือเล่นอย่างสบายอารมณ์เจียงฉางเซิงครุ่นคิดครู่หนึ่งก็ตามตาเฒ่าที่เข้ามาคุยกับเขาก่อนหน้านี้ไปไม่ว่าอย่างไรการมาหนนี้ก็แค่มาท่องเที่ยว ไม่มีเป้าหมาย จะตามผู้ใดไปก็เหมือนกันเขาแผ่จิตสัมผัสออกไป ทั่วทั้งทะเลดาวกลางหาวเข้ามาอยู่ในสายตาเขาค้นพบว่าทะเลดาวกลาง
