พรสวรรค์ของพวกเขาหรือยัง”เมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้ ไป๋ฉีก็ตาเป็นประกาย นางพยักหน้าราวกับลูกเจี๊ยบจิกข้าวสารแล้วเอ่ยอย่างตื่นเต้น “ก่อนหน้านี้ข้าก็ฉงนว่าเผ่าพันธุ์แห่งบุญบารมีเผ่าแรกมีสิ่งพิเศษที่ตรงไหนตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว เผ่าของพวกเขายิ่งคนตายไปเท่าไร คนที่เหลืออยู่ก็ยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้น สิ่งนี้ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับกรรมที่นายท่านเอ่ยถึงสินะ”เผ่าราชาแห่งวิถีเซียนมีสมาชิกผู้เก่งกาจสามารถตนหนึ่งถือกำเนิดขึ้นมา เขาตระเวนสร้างชื่อในสามพันโลก จนถูกเรียกขานว่าราชาเซียน“พูดให้ชัดหน่อยก็คือ ขอเพียงเผ่าราชาไม่ถูกฆ่าล้างเผ่าก็จะไม่มีผู้ใดตายทั้งสิ้น”มู่หลิงลั่วมองไปยังขอบฟ้าแล้วเอ่ยอย่างปลงๆ คล้ายเผ่าราชาอยู่ตรงหน้าระหว่างที่สตรีทั้งสองสนทนาเกี่ยวกับเผ่าราชาแห่งวิถีเซียน เจียงอี้ที่อยู่ห่างออกไปตรงขอบฟ้าก็กำลังฝึกวิชา พลางสนทนากับดาบกลืนเพลิง“โลกสวรรค์ใบที่อยู่ด้านข้างนั่นไม่ธรรมดาเลยนะขอรับมีกลิ่นอายแปลกๆ อยู่มากมาย ท่านไม่ไปกลืนกินหรือ” เสียงของเทพแห่งมหันตภัยดังออกมาจากในดาบกลืนเพลิงเจียงอี้แค่นเสียงดังเหอะ “จำไว้ ข้ามาจากวิถีเซียน ข้าจะไม่กลืนกินพลังของสิ่งมีชีวิตในวิถีเซียน เว้นเสียแต่พวกเขา
