ึงสถานการณ์ของตนเองในตอนนี้ได้แล้ว ใต้เท้ากู้ผู้นี้ไม่มีความตั้งใจจะตัดสินคดีอย่างชัดเจน เกรงว่าแม้แต่ออกหมายศาลเรียกผู้กระทำความผิดคงจะไม่ทำแน่
หากนางอยากถอย ก็ไม่อาจใช้แข็งชนแข็ง
“นับว่าใกล้ชิดเจ้าค่ะ ถึงอย่างไรข้าก็เป็นผู้มีบุญคุณช่วยชีวิตของคุณชายเมิ่ง” นางเงยหน้ามองใต้เท้ากู้ผู้ปากแหลมแก้มตอบเหมือนลิง “พูดขึ้นมาแล้ว ข้ากับบุตรชายของใต้เท้ากู้ก็นับว่ามีวาสนาต่อกันด้วย ครั้งก่อนคุณชายน้อยกินพุทราติดคอ ข้าก็พบเข้าพอดิบพอดี จึงได้ยื่นมือเข้าช่วยเสียหนึ่งครั้ง หลายวันก่อนได้ยินว่าคุณชายน้อยไอไม่ยอมหยุด ข้ามอบใบสั่งยาให้ท่านหมอจากร้านไปแล้ว ไม่ทราบว่าคุณชายหลิงเป็นอย่างไรบ้างแล้วเจ้าคะ”
ใต้เท้ากู้ขมวดคิ้ว เด็กสาวผู้นี้พูดเรื่องนี้อย่างฉะฉาน มีเจตนาอะไรกันแน่ อาศัยเส้นสายรึ
หรือว่านางจะไม่รู้ ว่าต่อให้ใช้เส้นสายอย่างไร ก็ไม่อาจใช้ความสัมพันธ์เล็กน้อยนี้ สอบสวนพี่เขยของเขาได้
ไป๋จื่อประสานมือ “ใต้เท้า ข้ากับพี่ชายถูกซุ่มโจมตีที่เนินต้นงิ้ว พี่ชายของข้าได้รับบาดเจ็บหนัก แทบจะสิ้นชีวิต นี่คือหลักฐานที่ข้านำมาด้วย ใต้เท้าได้โปรดดูสักหน่อยเถอะเจ้าค่ะ”
สีหน้าของใต้เท้ากู้หม่นลง กล่าวอย่างไม่ยี่หระ “นำขึ้นมา”
มีมือปราบก้าวขึ้นมารับลูกธนูในมือของไป๋จื่อทันที ก่อนจะนำมันไปตรงหน้าของใต้เท้ากู้
ในเมืองมีสองครอบครัวที่ทำอาวุธ ลูกธนูดอกนี้เป็นของสกุลใด สุดท้ายแล้วขายให้กับสกุลใดไป ใต้เท้ากู้รู้อย
