ตอนที่ 299 จะไปตายรึ?
ชายหนุ่มส่งถ้วยคืนให้หูจ่างหลินหลังจากดื่มหมด ลำคอที่ร้อนลวกราวกับไฟเผาบรรเทาขึ้นมาก แม้จะมองเห็นคนตรงหน้าเป็นภาพซ้อนอยู่ แต่ก็ยังคงรู้ว่าภายในเรือนยังขาดไปอีกหนึ่งคน
“จื่อยาโถวเล่า” หูเฟิงถาม
จ้าวหลานรีบกล่าว “นางบอกว่าจะไปจับปลิงมาปรุงยา ทว่ายังไม่กลับมาเลย”
หูเฟิงร้องอ๋อเสียงหนึ่ง ก่อนจะถามอีก “ไปนานเท่าไรแล้วขอรับ”
“ก่อนหน้านี้นางไปมาแล้วรอบหนึ่ง จับปลิงกลับมาด้วยหลายตัว แต่นางบอกว่าไม่พอ ให้พวกข้านำปลิงที่ได้มาไปตากแดดก่อน ส่วนตัวนางออกไปอีกรอบ บอกว่าจะจับกลับมาเพิ่มอีก” จ้าวหลานกล่าว
ชายหนุ่มชะงักไป จับกลับมาแล้ว บอกว่าไม่พอ จึงออกไปอีกครั้ง? นี่ไม่ใช่นิสัยของไป๋จื่อเลย หลังจากคบค้าสมาคมกับนางมานานถึงเพียงนี้ เขารู้ว่าไป๋จื่อเป็นคนที่ทำอะไรต้องวางแผนเสมอ
จับกลับมาแล้ว แต่พบว่าปริมาณไม่พอ แล้วออกไปจับอีกได้อย่างไร
เขานึกถึงตอนที่ไปซื้อยาที่ร้านยาก่อนหน้านี้ ยาสองชนิดที่ขาดไป หนึ่งในนั้นมีปลิง
แต่นอกจากปลิงแล้ว ยังมีลิ่นด้วย
จับปลิงเป็นเรื่องง่าย ในคูน้ำบริเวณที่นาพวกนั้นย่อมจับได้ไม่น้อย ทว่าลิ่นเล่า มันเป็นสิ่งที่มีอยู่แค่ในภูเขาเท่านั้น และใกล้ๆ กับหมู่บ้านหวงถัวก็มีเพียงภูเขาลั่วอิง
“ไม่ได้การแล้ว นางจะต้องขึ้นเขาแน่” หูเฟิงพยายามจะลงจากเตียง เด็กคนนี้ไปหาที่ตายหรืออย่างไร อีกเดี๋ยวพานางกลับมาแล้ว เขาจะต้อง…จะต้อง…จะต้องทำอย่างไรเล่า เขาเองก็ไม่รู้เช่น
