ังมีหรือไม่” หลี่ซานทงกล่าว
ชายหนุ่มข้างๆ หลี่ซานทงกล่าวต่อ “มี ก่อนหน้านี้ข้าเห็นควายของบ้านเหล่าอู๋ถูกปลิงเกาะตัวหนึ่ง มันทั้งตัวใหญ่ ทั้งอ้วนท้วน ไม่รู้ว่าดูดเลือดควายไปได้มากเท่าไร”
ไป๋จื่อรู้ว่าคูน้ำที่พวเขาพูดถึงอยู่ที่ใด จึงบอกลาพวกเขาแล้วไปที่นั่นในทันที
ตอนเช้าในฤดูใบไม้ผลิมีอากาศเย็น ทั่วไปแล้วปลิงจะซ่อนตัวอยู่ เมื่ออากาศอบอุ่นขึ้น เหยื่อของมันปรากฏตัวแล้ว พวกมันถึงจะออกมา
อยากจะล่อให้มันปรากฏตัวในตอนนี้ ก็มีอยู่วิธีเดียวเท่านั้น
ปลิงกินเลือด เช่นนั้นนางก็ต้องใช้เลือดล่อพวกมันออกมา
นางยืนอยู่ข้างคูน้ำ ก่อนจะถอดรองเท้าและม้วนชายกระโปรงขึ้น แล้วจึงควักกริชที่พกมาด้วยออกมา เพื่อใช้กริชกรีดลงบนน่องทั้งสองข้างของตนเอง เลือดสดๆ ไหลออกมาในทันที
เด็กสาวเดินอย่างเชื่องช้าอยู่ในคูน้ำพร้อมกับขาทั้งสองข้างที่มีเลือดไหล จากต้นคูน้ำ ไปจนถึงปลายคูน้ำ แล้วถึงค่อยเดินกลับอีกครั้ง ครั้นขึ้นจากคูน้ำ บนน่องของนางก็มีปลิงตัวอ้วนเกาะอยู่สี่ห้าตัวดังคาด
บัดนี้หลี่ซานทงและชาวบ้านอีกสองคนแบกอปุกรณ์การเกษตรเข้ามา เมื่อเห็นภาพนี้แล้ว พวกเขาก็ตกใจจนอ้าปากค้าง
“จื่อยาโถว เจ้าทำอะไรน่ะ เพื่อจับปลิงไม่กี่ตัว เหตุใดต้องทำให้ตนเองบาดเจ็บด้วย” หลี่ซานทงก้าวยาวๆ เข้ามา เพื่อช่วยดึงปลิงออกจากน่องของไป๋จื่อ
ไป๋จื่อหยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา แล้ววางปลิงที่หลี่ซานทงดึงออกมาแล้วไว้ภายใน
“ท่านลุงหลี่ ปลิงมีประโยชน์กับ
