กคนไว้ผู้หนึ่ง จากรูปร่างต้องเป็นหูเฟิงไม่ผิดแน่ ในใจของเขาพลันหวาดหวั่น น้ำตาไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่ หรือว่า…
หัวหน้าหมู่บ้านจับมือของหูจ่างหลินไว้ “อย่าเพิ่งคิดมาก ข้าว่าหูเฟิงเพียงแค่บาดเจ็บเท่านั้น เขาจะต้องไม่เป็นอะไร”
ทั้งสามคนลงจากรถ ก่อนจะพากันวิ่งไปหาอาอู่และไป๋จื่ออย่างร้อนรน
“จื่อเอ๋อร์ เจ้าไม่เป็นไรนะ เจ้าไม่เป็นไรย่อมดีที่สุด” จ้าวหลานจับมือของบุตรสาวไว้ น้ำตาไหลลงมาอย่างต่อเนื่อง
“ท่านแม่ อย่าร้องไห้สิเจ้าคะ ข้าไม่เป็นไร” นางเห็นลุงหูมีน้ำตาท่วมใบหน้าเช่นเดียวกัน จึงรีบกล่าวว่า “พวกข้าไม่เป็นไรเจ้าค่ะ แม้หูเฟิงจะได้รับบาดเจ็บ แต่ขอให้พวกท่านวางใจ มีข้าอยู่ตรงนี้ เขาต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน”
