าะเปลือกหนากว่า เนื้อก็นุ่มไม่เท่า
ไป๋จื่อกล่าว “ย่างกินสิ สถานการณ์ในตอนนี้ยังจะกินแบบใดได้อีก”
น่าเสียดายที่ไม่มีเครื่องปรุง ไม่เช่นนั้นนางผ่าครึ่งตัวกุ้ง โรยเครื่องปรุงลงไปเล็กน้อยขณะย่าง รสชาติต้องดีอย่างแน่นอน
นางเก็บกระบี่ยาวที่ผิดรูปร่างไปแล้วของหูเฟิงขึ้นมา แล้วนำปลาและกุ้งไปนั่งยองอยู่ใต้ต้นไม้ต้นหนึ่งไม่ไกล เมื่อจัดการเครื่องในปลาและลำไส้กุ้งเรียบร้อยแล้ว นางก็นำพวกมันไปล้างทำความสะอาดที่ริมลำธารอีกครั้ง คราวนี้ถึงจะกลับมาที่กองไฟได้
“พักสักหน่อยเถอะ ตอนนี้ข้ายังไม่หิว” หูเฟิงกล่าว
ไป๋จื่อส่ายหน้า “ไม่ได้ เย็นแล้ว ต้องรีบย่างปลาและกุ้งก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดิน ไม่เช่นนั้นค่ำแล้วควันไฟนี้จะล่อพวกหนอนและแมลงมา ถึงตอนนั้นแล้วคิดจะกินคงไม่สะดวกแน่”
นางใช้กระบี่ตัดกิ่งไม้อยู่สองสามครั้ง แล้วเสียบปลาและกุ้งย่างเหนือเปลวไฟ
เมื่อกลิ่นหอมโชยออกมา หูเฟิงที่เดิมทีไม่หิวก็เริ่มหิวขึ้นมาแล้ว
