ตอนที่ 277 พยาธิไส้เดือนในท้องของเขา
จู่ๆ หูเฟิงก็ยิ้มขึ้นมา เผยให้เห็นฟันขาวเรียงตัวสวยอย่างหาได้ยาก
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่หูเฟิงยิ้มให้ไป๋จื่อ แต่กลับเป็นไป๋จื่อที่เพิ่งเคยเห็นฟันขาวๆ ของเขาเป็นครั้งแรก
“เจ้ายิ้มแล้วดูหล่อเหลานัก ควรจะยิ้มบ่อยๆ เหตุใดต้องทำหน้าบึ้งตึงทั้งวันด้วย”
รอยยิ้มบนใบหน้าของหูเฟิงค่อยๆ หายไป ทว่าตรงหางตากลับยังคงมีรอยยิ้มอยู่มากทีเดียว
“รู้หรือว่าเหตุใดข้าถึงยิ้ม” เขาถาม
ไป๋จื่อส่ายหน้า ก่อนจะทำงานในมือต่อ นั่นก็คือการนำแป้งที่หั่นไว้ดีแล้วลงไปในซึ้ง “ไม่รู้ ข้าไม่ใช่พยาธิไส้เดือนในท้องของเจ้าเสียหน่อย”
ชายหนุ่มหยิบฟืนสองท่อนโยนใส่ในเตา พลางกล่าวเสียงเรียบ “ไม่รู้ก็ช่างเถอะ ต่อไปเจ้าอาจจะรู้ก็ได้”
หลังจากไป๋จื่อวางซึ้งลงบนหม้อ และน้ำในหม้อเดือดพล่านขึ้นมาแล้ว ก็มีไอร้อนพวยพุ่งขึ้นสูงทีเดียว
นางปรบฝ่ามือที่เปื้อนผงแป้งเล็กน้อย แล้วถามหูเฟิงที่นั่งจ้องไฟอยู่บนเก้าอี้ตัวเล็ก “เจ้านึกอะไรไม่ออกเลยหรือ”
รอยยิ้มจางบนใบหน้าของหูเฟิงพลันแข็งค้าง เขานึกอะไรไม่ออกเลยจริงๆ แต่ตอนอยู่ที่ร้านสือเค่อในวันนี้ ไป๋จื่อกับเมิ่งหนานพูดถึงเรื่องในวัง ขณะนั้นในหัวของเขาคล้ายกับมีปฏิกิริยาบางอย่าง เพียงแต่เขาไม่แน่ใจว่านั่นเป็นปฏิกิริยาอะไร
ครั้นเห็นท่าทางของหูเฟิง ไป๋จื่อก็รู้สึกดีใจขึ้นมา รีบถามว่า “บางครั้งเจ้ารู้สึกว่านึกอะไรบางอย่างขึ้นได้ ทว่าไม่ค่อยแน่ใจนัก อยากจะคว้าความค
