กลางขอบห้วงสุญญตา กิเลนเกราะทองสี่ตัวลากเรือนสูงที่เปล่งแสงสีทองระยิบระยับหลังหนึ่ง ลากเป็นเส้นงดงามสี่สายบนพื้นกิเลนสี่ตัวนี้ไหล่สูงล้านจั้ง หายใจเข้าออกเป็นเปลวไฟร้อนระอุ เคลื่อนไหวทีสั่นสะเทือนขอบห้วงสุญญตา ราวกับเจ้าแห่งจักรวาลกำลังตรวจตราอาณาเขตของตนเองเรือนสูงมหึมา ไม้สีแดงอิฐสีทอง ลักษณะภายนอกคล้ายกับราชสีห์กำลังนั่งยอง ดูยิ่งใหญ่และสวยงามอย่างยิ่ง“ในเมื่อมาแล้ว ไฉนถึงไม่ออกมาล่ะ”เสียงของอริยเทวะยมพิภพดังแว่วมาจากในเรือนสีทองเมื่อสิ้นเสียง ประตูหน้าต่างจำนวนมากก็เปิดออก พายุเจ็ดสีพัดออกมา ทำให้ทั้งขอบห้วงสุญญตาเปลี่ยนสีกิเลนเกราะทองสี่ตัวพลันหยุดเดิน พวกมันคำรามไปข้างหน้า เสียงดังสั่นสะเทือนจนชวนให้หูหนวกแสงสีทองสายหนึ่งปรากฏขึ้น จากนั้นบัลลังก์เทพสวรรค์มหามรรคาก็ปรากฏ เจียงฉางเซิงนั่งอยู่บนบัลลังก์เทพ มองเรือนทองไกลๆ“เจ้ารู้หรือไม่ว่าคนที่เจ้ากำราบเป็นใคร”อริยเทวะยมพิภพพูดขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงมีความเกียจคร้านเล็กน้อย เห็นชัดว่าไม่ได้เห็นเจียงฉางเซิงอยู่ในสายตาเจียงฉางเซิงถาม “เจ้ามาจากห้วงมิติชั้นในหรือ”เขาแสร้งถามเช่นนี้ ตั้งใจจะทำให้อีกฝ่ายประมาทในเมื่ออริยเทวะยมพิภพวางอุบายแฝงไว
