ตัวตรงสุดขอบฟ้าเบื้องหน้า คนผู้นั้นยืนอยู่กลางอากาศ ร่างกายสูงหมื่นจั้ง สวมชุดเกราะลายเกล็ดสีมืดหม่น บนศีรษะสวมกวานที่มีเปลวเพลิงสีม่วงลุกไหม้ เขาผู้นั้นไม่มีใบหน้า ดวงตาทั้งสองเป็นลูกไฟวิญญาณ จับจ้องเขาอย่างเย็นชาจงคู!ครั้งก่อนเจียงอี้ไม่ทันเห็นร่างจริงของจงคู แต่ทันทีที่เห็นร่างฝั่งตรงข้าม เขาก็เดาฐานะของอีกฝ่ายได้ในพริบตาเขาไม่พูดพร่ำสักคำก็ชักดาบกลืนเพลิงออกมาแล้วพุ่งเข้าไปสิ่งมีชีวิตที่ติดตามมาด้านหลังเห็นจงคูก็เคร่งเครียดขึ้นมาทันที คนผู้นี้มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าจัดการได้ไม่ง่าย“เจ้าเด็กไม่ประเมินกำลังตน เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าเจ้ามีคุณสมบัติมาท้าสู้กับข้า”จงคูเอ่ยปากพูดอย่างเย็นชาเจียงอี้ยกแขนเงื้อดาบ ปราณดาบลุกไหม้เป็นเปลวเพลิงกวาดขนานแผ่นฟ้า เพียงพริบตาเดียวก็ฟันมาถึงจงคู แต่จงคูไม่ได้รับผลกระทบแม้แต่น้อยจงคูแค่นเสียงดังเหอะ “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ คงต้องทำให้เจ้าสิ้นหวังเสียบ้าง”เขายกมือขวาขึ้นแล้วกดลงมาเบื้องล่าง เมฆดำทะมึนที่ปกคลุมฟ้าดินอยู่ปั่นป่วน พลังแห่งกฎนับไม่ถ้วนก่อตัวรวมกันเป็นกลุ่มอุกกาบาตขนาดมหึมา ร่วงลงมาพร้อมกับพลังอำนาจอันไร้ที่สิ้นสุดกลุ่มอุกกาบาตปกคลุมบริเวณกว้างใหญ่ยิ่ง
