ตอนที่ 255 เงินสำคัญกว่าชีวิต
จางซื่อสายตาแหลมคม มองเห็นเจ้ารองแบกเจ้าใหญ่ขึ้นหลังมาแต่ไกล แต่นางก็มุ่นคิ้วในทันที “ข้าว่าคงไม่ใช่เช่นนั้นแล้ว หากไม่เป็นอะไร จะยังต้องให้เจ้ารองของข้าแบกเขากลับมาหรือ”
บัดนี้เจ้ารองเดินเข้ามาใกล้แล้ว หญิงชราและหลิวซื่อก็มองเห็นทุกอย่างชัดเจน จึงรีบเดินไปหาพวกเขา
“ไอ้หยา เกิดอะไรขึ้น เกิดอะไรขึ้นกันแน่”
เจ้ารองเหนื่อยจนพูดไม่ออกแล้ว เขาอดกลั้นความโมโหของตน พาเจ้าใหญ่เข้าไปส่งในเรือน
เจ้าใหญ่อธิบายกับผู้เป็นมารดาและหลิวซื่อว่า “ข้าล้มขาหัก ตอนนี้เจ็บเป็นอย่างยิ่ง”
หญิงชราและหลิวซื่อ รวมถึงจางซื่อเอง ล้วนก็มีสีหน้าเปลี่ยนไป ทั้งสามมีความคิดที่แตกต่างกัน ทว่าก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เพียงแค่รีบร้อนเข้าไปในเรือน
เจ้ารองวางพี่ใหญ่ไว้บนเตียง การเคลื่อนไหวครั้งนี้ทำให้เจ้าใหญ่เจ็บจนร้องเสียงหลง น่าเวทนายิ่งกว่าเสียงหมูที่ถูกเชือดอีก
หลิวซื่อพุ่งเข้าไปในเรือนเป็นคนแรก ถลันไปที่หน้าเตียงของเจ้าใหญ่ “เจ้าใหญ่ เจ้าล้มขาหักได้อย่างไร เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นได้อย่างไรกัน หากเจ้าพิการขึ้นมา ครอบครัวของพวกเราจะทำอย่างไร!”
จางซื่อและเจ้ารองที่มีเหงื่อไคล โคลนเลนเต็มหน้าสบตากันครั้งหนึ่ง สีหน้าของพวกเขาทั้งสองต่างก็ไม่สู้ดี ทว่าไม่ได้พูดอะไรออกมาเช่นกัน
หญิงชราขมวดคิ้วเป็นปม แล้วถลึงตาใส่สะใภ้ใหญ่ กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เหตุใดต้องร้องไห้โหยหวนด้วย บิดามารดาเจ้าตายหรืออย่
