ตอนที่ 251 กระแทกจนมึนงง
ลงดินทำงานในตอนกลางวัน นั่นเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่เมื่อตกกลางคืนแล้ว ย่อมไม่มีใครกล้าเสี่ยงอันตราย ต่างก็ปิดประตูเข้านอนแต่หัววัน เมื่อฟ้าสว่างแล้วค่อยลงที่ดินอีกครั้ง อย่างน้อยก็มองเห็นทุกสิ่งได้ชัดเจน มองเห็นได้กว้างไกลในตอนกลางวัน ยามพบเจออันตรายก็ยังมีโอกาสหนีเอาชีวิตรอดได้
ในใจของเจ้าใหญ่ก็เริ่มลุกลี้ลุกลนเช่นกัน เพราะเขาไม่เคยได้ออกมาข้างนอกในยามวิกาลเหมือนกับต้าเป่า ขณะนี้จึงเริ่มหลงทิศอยู่บ้างแล้ว พวกเขาสองพ่อลูกวนเวียนอยู่ในที่ดินที่เชื่อมกันอยู่นาน จนผ่านไปนานแล้วก็ยังหาที่ดินปลูกแตงดินของไป๋จื่อไม่พบ
เขาไม่รู้ว่าที่ดินของไป๋จื่ออยู่ที่ใด แต่เขารู้ว่านางเป็นคนเดียวในหมู่บ้านที่ปลูกแตงดิน ขอเพียงพบที่ดินปลูกมันฝรั่ง นั่นย่อมเป็นที่ดินของไป๋จื่ออย่างแน่นอน
ไม่รู้เหมือนกันว่าเดินเตร่อยู่ที่นาผืนแล้วผืนเล่าไปนานเท่าไร จู่ๆ ไป๋ต้าเป่าก็ชี้ไปยังที่ดินที่อยู่ไกลออกไป “ท่านพ่อดูสิ ที่ดินผืนนั้นดูเหมือนปลูกแตงดินไว้เลย”
เจ้าใหญ่มองไปยังทิศทางที่บุตรชายชี้ ก่อนจะมองเห็นที่ดินผืนหนึ่งจริงๆ ที่ดินผืนนี้ไม่เหมือนกับที่ดินปลูกข้าวสาลีบริเวณใกล้เคียงโดยสิ้นเชิง เพราะมีใบไม้เบ่งบาน ก้านสูงเสียยิ่งกว่าข้าวสาลีอีก เขียวชอุ่มไปทั่วทั้งผืน
“จริงด้วย ที่นี่แหละ” เจ้าใหญ่ดีใจเป็นอย่างยิ่ง เขารีบพาบุตรชายมุ่งหน้าไปเริ่มลงมือ
สองวันก่อนมีฝนตกลงมาห่าใหญ่ ทำให้ดิ
