ตอนที่ 245 หรูเอ๋อร์
ไป๋จื่อยิ้ม “ท่านไม่จำเป็นต้องตอบแทนข้า ดูแลภรรยาและลูกสาวของท่านให้ดี ขอเพียงพวกท่านมีชีวิตที่ดี ก็ถือว่าไม่เสียเปล่าที่พวกข้าช่วยท่านในวันนี้”
อาอู่พยักหน้าพร้อมขอบตาแดงก่ำ พยักหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย พูดอะไรไม่ออก ทั้งไม่กล้าพูดออกมาด้วยเช่นกัน ด้วยกลัวว่าเมื่อพูดออกไปแล้ว น้ำตาจะไหลพรั่งพรูออกมา เขาเป็นชายชาตรี จะร้องไห้ขี้มูกโป่งต่อหน้าแม่นางน้อยคนหนึ่งได้อย่างไรกัน
ภรรยาของอาอู่ยื่นหน้าออกมาจากในรถม้า สีหน้าร้อนใจเป็นอย่างยิ่ง “อาการของหรูเอ๋อร์ย่ำแย่ขึ้นเรื่อยๆ เริ่มพูดเพ้อแล้ว จะทำอย่างไรดี”
เมื่อไป๋จื่อได้ยินดังนั้น นางก็รีบปีนขึ้นรถม้าไป ก่อนจะยื่นมือไปวัดอุณหภูมิบนหน้าผากของเด็กหญิง พบว่าตัวร้อนลวกผิดปกติ ดูจากประสบการณ์ของนางแล้ว อย่างน้อยน่าจะสูงถึงสี่สิบองศา พูดเพ้อ ชักเกร็ง ล้วนเป็นอาการที่พบเห็นได้บ่อยครั้งหลังจากอุณหภูมิร่างกายสูงมากเช่นนี้
“เป็นไข้มานานเท่าไรแล้วเจ้าคะ” ไป๋จื่อถามเสียงเบา
ภรรยาของอาอู่รีบตอบ “สามวันแล้ว สองวันก่อนยังไม่หนักถึงเพียงนี้ แต่พวกข้าไม่มีเงินพานางไปหาหมอ จึงปล่อยเวลาล่วงเลยมา ตอนนี้…” นางกล่าวไปพลาง น้ำตาร่วงไปพลาง
ไป๋จื่อรีบปลอบใจนาง “ท่านไม่ต้องร้องไห้นะเจ้าคะ นางไม่เป็นอะไรหรอก มีข้าอยู่ตรงนี้แล้ว” ครั้นกล่าวจบ เด็กสาวก็หยิบกระเป๋าเข็มออกมาจากในย่าม ขณะเดียวกันก็บอกให้อีกฝ่ายวางหรูเอ๋อร์ลง และกดทั้งสองมือของนางไว้
