ตอนที่ 241 เชื่อใจ
ปิ่นหยกธรรมดาแม้เช่นนี้ แต่ก็ยังคงดึงดูดสายตาของเขาได้แม้เพียงมองครั้งเดียว “ราคาเท่าไรหรือ” เขาหยิบปิ่นหยกชิ้นนั้นขึ้นมาโดยที่ไม่รู้ตัว
ชายชราเจ้าของแผงยิ้มกล่าว “คุณชายตาแหลมเสียจริง เหมาะกับแม่นางน้อยของท่านผู้นั้นยิ่งนัก เพียงห้าเฉียนเท่านั้น”
หูเฟิงรู้สึกร้อนที่ใบหน้าเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้อธิบายอะไรให้มากความ เพียงหยิบถุงเงินออกมาจากในอกเสื้อ แล้วหยิบห้าเฉียนเงินส่งให้เจ้าของแผง
เขาใส่ปิ่นเข้าไปในอกเสื้อ ก่อนจะไปหาไป๋จื่อที่กำลังซื้อใยฝ้าย
ไป๋จื่อตกลงราคากับเจ้าของร้านเรียบร้อยแล้ว เมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา นางจึงถามว่า “เจ้าไปไหนมา เหตุใดถึงเพิ่งตามมาเล่า”
ชายหนุ่มไพล่สองมือไว้ด้านหลัง พลางเงยหน้ามองท้องฟ้า “ไม่ได้ไปไหน เพียงแค่ดูนั่นนี่ไปเรื่อยเปื่อย”
เด็กสาวก็ไม่ได้ถามมาก เมื่อจ่ายเงินแล้วก็ให้หูเฟิงแบกถุงใยฝ้ายขึ้น พอดีกับด้านข้างมีร้านขายผ้าอยู่ด้วย จึงเข้าไปซื้อผ้าอีกสองพับ
แม้พับผ้าจะไม่หนัก แต่กลับยาวมาก ไป๋จื่อถืออยู่สองพับเช่นนั้น ครั้นเดินเหินอยู่ในตลาดที่คึกคักเป็นพิเศษแล้ว จึงไม่สะดวกเป็นอย่างยิ่ง
หูเฟิงเห็นเข้าก็พลันคว้าพับผ้าทั้งสองที่นางโอบอุ้มอยู่ในอกมา “ข้าถือเอง ข้างหน้ามีร้านขายผัก ไปซื้อผักกลับไปสักหน่อยสิ”
เมื่อในมือของไป๋จื่อว่างแล้ว นางก็มองหูเฟิงทันที บัดนี้ไหล่ซ้ายของเขาแบกถุงใยฝ้ายขนาดใหญ่ ส่วนมือขวาประคองผ้าสองพับ ตัวนางเองไม่ได้ถืออะไ
