รทั้งสิ้น ภาพฉากนี้ทำให้นางคิดถึงตอนที่อยู่ในยุคปัจจุบัน นางเคยเห็นหญิงสาวที่มีรอยยิ้มสุขใจเต็มใบหน้ายามชอปปิง ขณะเดียวกันข้างกายก็มีชายหนุ่มที่ถือข้าวของเต็มสองมืออยู่ด้วย
เหมือนกับนางและหูเฟิงในตอนนี้ไม่มีผิด!
นางไม่เคยคบหาดูใจกับผู้ใดมาก่อน แต่ไหนแต่ไรจึงไม่กล้ารับการอุทิศตนของบุรุษอย่างง่ายๆ เรื่องทั่วไปนางล้วนจัดการด้วยตนเอง นางที่เคยอาศัยอยู่ในบ้านเด็กกำพร้าตั้งแต่ยังเด็ก ในใจขาดความรู้สึกมั่นคงเป็นอย่างยิ่ง จึงไม่มีทางเชื่อใจผู้ใดง่ายๆ โดยเฉพาะบุรุษที่ปากพูดจาหวานหยดย้อย และเอาใจหญิงสาวเก่งเสียยิ่งกว่าอะไร
ทว่าตั้งแต่นางมาอยู่ที่โลกใบนี้ นิสัยของนางก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างไม่หยุดหย่อน
นางเริ่มเชื่อใจคนอื่นอย่างเต็มใจแล้ว
เชื่อใจจ้าวหลาน เชื่อใจหูจ่างหลิน เชื่อใจเมิ่งหนานและจินเสี่ยวอัน รวมถึงหูเฟิงด้วย
คนที่นางเชื่อใจมากที่สุด นอกจากจ้าวหลานแล้ว ก็น่าจะเป็นหูเฟิงนี่แหละ!
หูเฟิงแตกต่างจากบุรุษที่นางเคยเจอในยุคปัจจุบัน เขาพูดน้อยกว่าทำเสมอ และมักจะคอยปกป้องอยู่ข้างกายนางอย่างเงียบๆ ทั้งยังปรากฏตัวขึ้นได้ทันกาลยามที่นางต้องการเขามากที่สุดด้วย
ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อใด ที่นางลดความระแวดระวังทั้งหมดที่มีต่อหูเฟิง ความเชื่อใจที่นางมีให้เขานั้น มากมายเสียยิ่งกว่าความเชื่อใจที่นางมีให้หลินหยางอีก
หลินหยางเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนของนางตั้งแต่เข้าเรียนมหาวิทยาลัยชั้นปีที่หนึ่ง เขาชอบนาง
