ตอนที่ 237 งานเลี้ยงแตงดิน
เด็กสาวธรรมดาคนหนึ่ง ตัวสูงกว่าเตาไฟที่นี่แค่ไม่เท่าไร นางจะทำอาหารอะไรได้ แล้วนางมีความสามารถอะไร เถ้าแก่เฉินถึงให้นางมายังสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อย่างห้องครัวด้านหลังร้านอาหารเช่นนี้
“เด็กคนนี้ทำอาหารอะไรได้กัน แต่ขอเพียงอย่าทำลายชื่อเสียงร้านสือเค่อของพวกเราก็พอ”
“ข้าคิดว่านางแค่นำแตงดินมาเท่านั้น แต่กลับหั่นแตงดินว้หลายรูปแบบ หรือนางต้องการใช้แตงดินจัดงานเลี้ยง”
“เมื่อก่อนร้านของเราก็เคยมีแตงดินเช่นกัน แต่ก็แค่นึ่งหรือผัดอยู่สองชนิดเท่านั้น หรือว่านางยังทำอาหารชนิดอื่นได้อีก
ไม่นานนัก ข้อถกเถียงของพวกเขาก็ค่อยๆ หมดลง เพราะมีกลิ่นหอมชวนหลงใหลลอยออกมาจากในห้องครัวเป็นระลอกๆ เข้ามาแทนที่
“นี่คือกลิ่นอะไร” พ่อครัวใหญ่ตัวอวบอ้วนถาม
“ไม่รู้สิ แต่ว่าหอมนัก เป็นกลิ่นของแตงดินหรือ ตอนที่พวกเราทำแตงดินก่อนหน้านี้ เหตุใดถึงไม่มีกลิ่นเช่นนี้กัน”
แต่ไหนแต่ไรไป๋จื่อล้วนทำงานอย่างราบรื่น เพราะมีการคิดคำนวณอยู่ในสมองอย่างมีแบบแผน เรื่องการวางแผนจัดการเวลาก็ถือเป็นความเชี่ยวชาญของนาง ทำให้นางสามารถใช้สามเตา จัดการหม้อและกระทะรวมสามใบในเวลาเดียวกันได้ และไม่มีความผิดพลาดเลยแม้สักนิด
มันฝรั่งเส้นผัดจำเป็นต้องใช้ความเร็ว มันฝรั่งต้มเนื้อวัวจำเป็นต้องตุ๋นอย่างช้าๆ ส่วนมันฝรั่งพริกเกลือจะต้องต้มมันฝรั่งให้สุกก่อน นางจึงนำมันฝรั่งและเนื้อวัวลงหม้อตุ๋นก่อน แล้วค่อยนำหม้ออีกใบขึ้
