เจียงฉางเซิงหลับตาลง เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง โลกก็ผ่านไปแล้วสามร้อยปี สิ่งนี้ทำให้เขายิ่งรู้สึกว่ามาตรวัดเวลาขยายกว้างกว่าเก่า ตัวตนที่อยู่คนละระดับขั้นเหมือนอยู่ในโลกคนละใบกันจริงๆ เฉกเช่นมนุษย์เดินดินมิอาจเข้าใจหนึ่งชาติภพของหนอนแมลงที่คลานอยู่บนพื้นสาเหตุที่เขาลืมตาขึ้นมา เป็นเพราะเขาสัมผัสได้ถึงพลังที่ไม่ธรรมดาสายหนึ่งมันมาจากกระจกดับสูญเพลิงสวรรค์หยินหยาง หรือพูดให้ชัดกว่านั้นก็คือมาจากโลกภายในของจงคูเจ้าเด็กน้อยเจียงอี้คนนั้นกำลังเลื่อนขั้นแม้เขาฝึกบำเพ็ญวิถีเซียน แต่เมื่อออกไปพ้นอาณาเขตของวิถีเซียน เขาก็ยังแข็งแกร่งขึ้นได้อย่างรวดเร็วโดยการอาศัยพรสวรรค์ในการกลืนกินของตน ผู้บำเพ็ญเซียนคนอื่นก็ทำเช่นนี้ด้วย พวกเขาฝึกวิถียุทธ์ควบคู่ไปด้วยเพื่อช่วยให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้น เพราะสุดท้ายพลังของวิถียุทธ์ก็แปรเปลี่ยนเป็นพลังอาคมได้อยู่ดี เพียงต้องใช้เวลาเท่านั้น มันย่อมดีกว่าปล่อยให้เวลาพัฒนาตัวเองเสียเปล่าเจียงเจี่ยนกับหลินเฮ่าเทียนก็กำลังแข็งแกร่งขึ้นเช่นกันน่าเสียดายพวกเขาพัฒนาเร็วสู้เจียงอี้ไม่ได้อยู่มากมูลค่าของเจียงอี้เหนือกว่าจักรพรรดิสวรรค์แล้วหลังจากกลืนกินพลังแห่งมหามรรคาจ
