มพิภพจนอดทนรอแทบไม่ไหว”เจียงฉางเซิงได้ยินเสียงในใจของเจียงอี้ก็รู้สึกขำเจียงอี้เติบโตขึ้นมาแล้วก็จริง แต่หากอยากสู้กับอริยเทวะยมพิภพ นั่นเป็นเรื่องเพ้อฝันโดยแท้ ยังไม่ต้องพูดถึงอริยเทวะยมพิภพ แค่จงคูก็ใช้นิ้วเดียวกำราบเขาได้แล้วเจียงฉางเซิงตัดสินใจหาโอกาสลดทอนความยโสของเจียงอี้สักหน่อยตัวอย่างเช่น เขาจะแสร้งแสดงเป็นอริยเทวะยมพิภพในเวลาเดียวกันนี้ลึกเข้าไปในห้วงอนันต์สุญญตา ณ อาณาเขตบริเวณหนึ่งที่ถูกปกคลุมด้วยหมอกสีม่วงมหาศาล ที่แห่งนี้มีดวงดาวน้อยนิด มิหนำซ้ำพวกมันยังถูกหมอกสีม่วงบดบังจนหมดจึงยิ่งแลดูโหรงเหรงภายในหมอกสีม่วง ไข่ศิลาขนาดยักษ์ที่ใหญ่กว่าดวงดาวนับหมื่นเท่าตั้งอยู่ในนั้น บนเปลือกไข่มีอักขระยันต์มากมายถี่ยิบอยู่ด้านบน พวกมันเดี๋ยวโผล่ขึ้นมา เดี๋ยวเลือนหายไป จังหวะที่อักขระเลือนหาย เงาร่างอันน่าหวาดกลัวภายในเปลือกไข่ก็จะปรากฏออกมาให้เห็น มันช่างน่าประหวั่นพรั่นพรึงอย่างยิ่ง“นายท่านลงมาจุติ…ในที่สุดมรรคาแห่งข้าก็จักสมประสงค์แล้ว…”เสียงทุ้มต่ำดังออกมาจากในไข่ศิลา น้ำเสียงนั่นสั่นพร่ายากจะข่มอารมณ์ตื่นเต้น“มหามรรคาผลัดเปลี่ยนวัฏจักร โชคชะตาหมุนเวียนขึ้นลง หมื่นพิภพก่อเกิดดับสู
