ไปในลานบ้าน ก็เห็นไป๋จื่อและหูเฟิงกำลังยืนพูดคุยกันอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ บนที่ดินที่อยู่ไม่ไกลเบื้องหน้า
หูเฟิงกำลังกอดอกพิงต้นไม้ ตาทั้งสองข้างหรี่ลงอย่างอ่อนล้า แม้แววตาของเขาเหมือนจะดูเลื่อนลอย แต่จับจ้องที่ร่างของไป๋จื่อตลอด ไม่ยอมละสายตาไป
ไป๋จื่อเหมือนกับกำลังพูดเรื่องที่น่าสนใจบางอย่างกับหูเฟิง นางพูดเป็นน้ำไหลไฟดับ ออกท่าทางไม่หยุด
ชายหนุ่มก็ไม่ได้พูดขัดจังหวะ กลับตั้งใจฟังมากด้วยซ้ำ ตั้งใจขนาดที่แม้แต่พวกเขามาถึงแล้ว ก็ยังไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ
ความสนใจของจินเสี่ยวอันกลับรวมศูนย์อยู่ที่อื่น เขาชี้ไปยังที่ดินข้างกายหูเฟิงและไป๋จื่อด้วยความประหลาดใจ “คุณชาย ท่านเคยเห็นบ้านเช่นนี้มาก่อนหรือไม่”
คราวนี้เมิ่งหนานถึงจะละสายตาจากไป๋จื่อ แล้วมองไปยังบ้านที่จินเสี่ยวอันชี้
บ้านที่สร้างขึ้นจากอิฐและกระเบื้องเบื้องหน้านี้ มีกำแพงสูงกว่าบ้านรูปแบบเดียวกันที่เขาเคยเห็นเสียอีก แต่คนงานที่ยืนอยู่บนกำแพงเหล่านั้น ก็ยังคงก่อกำแพงต่อไปเรื่อยๆ ดูเหมือนจะก่อกำแพงให้สูงขึ้นอีก
เมิ่งหนานเก็บสายตาพิจารณาบ้านกลับมา แล้วมองหูเฟิงกับไป๋จื่ออีกครั้ง แต่ไหนแต่ไรเขาไม่เคยเห็นพวกเขาสองคนพูดคุยกันอย่างจริงจังและเงียบสงบเช่นนี้ ตอนที่พวกเขาอยู่ด้วยกัน ช่างเหมือนภาพวาดอย่างหาสิ่งใดเทียม หนึ่งบุรุษสูงใหญ่รูปงาม นิสัยแข็งนอกอ่อนใน หนึ่งสตรีร่างเล็กอรชร มีชีวิตชีวาและยิ้มแย้มแจ่มใส
……….
ตอนที่ 224 งานที่ผู้หญิงท
