ตอนที่ 203 เนื้อกระต่ายผัดพริก
องครักษ์จินยื่นมือไปหยิบชิ้นหนึ่งใส่เข้าปาก ก่อนจะตั้งใจเคี้ยวคำโต แล้วกล่าววาจาที่ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องออกมา “แม่นางไป๋บอกว่านี่เป็นกระต่ายผัดพริก อร่อยยิ่ง อร่อยจริงๆ นะขอรับ”
แม้จะเผ็ดมาก มีรสชาติของพริกเข้มข้น ทว่าก็อร่อยจนหยุดกินไม่ได้
เมิ่งหนานเห็นอีกฝ่ายใช้มือหยิบโดยตรง ก็อยากจะยื่นมือไปหยิบบ้าง แต่ถึงอย่างไรกู้ซีก็ยังอยู่ เขายังเห็นแก่หน้าตนเองเสียสองส่วน จึงมองตาขวางใส่คนสนิทครั้งหนึ่ง “เหตุใดไม่ใช้ตะเกียบ ใช้มือหยิบกิน นี่เป็นมารยาทประเภทใดกัน”
จินเสี่ยวอันไม่สนใจว่าคุณชายของเขาจะพูดอะไร หลังจากกลืนเนื้อกระต่ายในปากไปแล้ว เขาก็หยิบอีกชิ้นหนึ่งใส่ปาก “อืม อร่อยนัก อร่อยเหลือเกิน ข้าไม่เคยกินเนื้อกระต่ายที่อร่อยเช่นนี้มาก่อนเลย”
เมิ่งหนานกลืนน้ำลาย แต่ใช้มือหยิบอาหารกินต่อหน้ากู้ซีคงจะไม่ดีนัก อย่างไรเขาก็เป็นคุณชายสกุลเมิ่ง
ทว่าเหตุใดกู้ซีถึงไม่รู้จักความแม้สักนิด จะต้องรอคนเชิญนางไปให้ได้เลยหรือ
เวลานี้หูเฟิงเดินเข้ามาแล้ว ในมือถือตะเกียบอยู่คู่หนึ่ง เขาเดินตรงมานั่งลงตรงข้ามกับเมิ่งหนาน ก่อนจะก้มหน้าก้มตาเริ่มกิน
เมิ่งหนานร้อนใจแทบตายแล้ว “นี่ หูเฟิง เหตุใดเจ้าเห็นแก่ตัวเช่นนี้ นำตะเกียบมาคู่เดียวได้อย่างไรกัน ไม่รู้หรือว่าที่นี่ยังมีคนอื่นอยู่ด้วย”
หูเฟิงช้อนสายตาขึ้นมองเมิ่งหนานอย่างเย็นชา แล้วชำเลืองมองจินเสี่ยวอันครั้งหนึ่ง จากนั้นค่อยกล่
