ตอนที่ 199 เจ้าไม่ใช่แม่ครัวของพวกเขา
องครักษ์จินชะเง้อคอมองไปข้างนอกต่อ ก่อนจะเห็นเงาร่างหนึ่งสูง หนึ่งเตี้ยเดินมาจากนอกเรือนแต่ไกล เขาร้องขึ้นมาทันที “มาแล้วๆ แม่นางไป๋มาแล้ว” สายตาของเขาจับจ้องไปที่กระเป๋าผ้าบนหลังของไป๋จื่อ พลางยิ้มกริ่ม “สะพายกระเป๋าใบใหญ่มาเช่นนี้ ข้างในจะต้องใส่ของอร่อยไว้ไม่น้อยแน่”
เมิ่งหนานก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน ชะเง้อคอมองไปข้างนอก เรือนร่างที่เดิมทีผอมบางอยู่แล้วของไป๋จื่อ เมื่อเดินอยู่เคียงข้างหูเฟิง ก็ยิ่งทำให้นางดูบอบบางมากขึ้นเป็นกอง
“เด็กคนนี้ทำอาหารก็อร่อย ทั้งยังไม่ขี้เหนียว เหตุใดตนเองถึงยังผอมกะหร่องอยู่เช่นนี้”
สายตาขององครักษ์จินตกลงที่ร่างของหูเฟิง เขาแค่นหัวเราะ “ข้าว่าจะต้องเป็นหูเฟิงที่คอยแย่งของอร่อยในบ้านกินจนเกลี้ยง แม้จื่อยาโถวจะทำอาหารอร่อย แต่นางเพิ่งทำเสร็จ ยังไม่ทันขยับตะเกียบ หูเฟิงก็กินหมดแล้ว นางจะไม่ผอมได้อย่างไรเล่าขอรับ”
เมิ่งหนานกลอกตาขาว “เจ้าคิดว่าคนอื่นเป็นเหมือนเจ้ารึ ช่างเปรียบเทียบเสียจริง” แม้หูเฟิงจะดูเย็นชา แต่จิตใจของเขาไม่ใช่เช่นนั้นอย่างแน่นอน ถึงจะไม่ได้สนทนากันมากนัก แต่เขาดูออกว่าชายหนุ่มผู้นี้เย็นชากับไป๋จื่อแค่เพียงภายนอก ความจริงแล้วหูเฟิงเอาใจใส่เด็กสาวอย่างยิ่ง ไม่ได้เป็นเช่นที่เขาแสดงออกโดยสิ้นเชิง
ไป๋จื่อและหูเฟิงตามกันเข้ามาในลาน ก่อนจะเห็นบุรุษสองคนยืนรอนางอยู่ที่ประตูห้องโถง โดยเฉพาะดวงตาทั้งสองข้างของ
