ังไม่ทันพูดจนจบ หูเฟิงก็ถลึงตามองเมิ่งหนานอย่างไม่สบอารมณ์ยิ่ง และถือโอกาสมองตาขวางใส่เด็กสาวด้วยความเฉยชาด้วย
เด็กสาวยิ้มแห้งๆ ก่อนจะอธิบายกับเมิ่งหนาน “เขาผู้นี้ไม่ชอบให้ใครวิจารณ์ ท่านอย่าได้ใส่ใจเลยนะเจ้าคะ”
เมิ่งหนานมองหูเฟิงคล้ายยิ้ม คล้ายไม่ยิ้ม เขามองธาตุแท้ของคนออกเสมอ ทว่าไม่เคยมองเห็นอย่างทะลุปรุโปร่งว่าหูเฟิงเป็นคนอย่างไร บนใบหน้าหล่อเหลานั้น อีกทั้งดวงตาสีดำขลับที่เหมือนกับบ่อน้ำไม่เห็นก้นคู่นั้น ช่างเต็มไปด้วยความลึกลับที่ยากหยั่งคาดและความเย็นชาเสียจริง
