ภักดิ์ หวังว่ามรรคาจารย์จะยอมมอบโอกาสให้สรรพชีวิตจากมรรคาของข้าสักครั้ง”ไม่มีความคับข้อง ไม่มีความโกรธแค้น ไม่มีอารมณ์แง่ลบใดๆ มีเพียงความเคารพและความหวังอริยเทวะซากศพมองเห็นความหวังที่ผู้คนในมหามรรคาของตนจะหลุดพ้นเคราะห์ร้ายจากตัวของเจียงฉางเซิง!เจียงฉางเซิงเอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ก็เริ่มบำเพ็ญวิถีเซียนก่อนเถิด วันหน้าก็จงสร้างบุญบารมีเพื่อสรรพชีวิตในมหามรรคาของเจ้า จะได้ช่วยเหลือพวกเขาในเร็ววัน”กล่าวจบ เขาก็ถ่ายทอดเคล็ดวิชาบำเพ็ญเซียนที่เขาสร้างขึ้นเองวิชาหนึ่งให้อริยเทวะซากศพ หลังจากนั้นก็โยนเขาเข้าไปในโลกแห่งมรรคาในเวลาเดียวกันเขาก็สร้างร่างแยกร่างหนึ่งส่งเข้าไปในโลกแห่งมรรคาเพื่อรับหน้าที่เฝ้าจับตาดูอริยเทวะซากศพด้วยส่วนจงคู เขาไม่โชคดีถึงเพียงนั้น อย่างน้อยก่อนอริยเทวะยมพิภพปรากฏตัว เขาต้องอยู่ในกระจกดับสูญเพลิงสวรรค์หยินหยางต่อไปเจียงฉางเซิงพยากรณ์หาผู้แข็งแกร่งที่สุดในแต่ละขอบเขตอย่างเคยชิน เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีขั้นเทวะหลุดพ้นมาเยือน เขาจึงจมจ่ออยู่กับการรับประสบการณ์จากดวงจิตนับพันหมื่นเขาเหมือนได้กลับชาติไปเกิด ผ่านชีวิตชาติแล้วชาติเล่า…ในโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งหนึ่
