สิ้นหวังเขาค้นพบว่าตนเองจับสัมผัสโลกด้านนอกไม่ได้เลยซ้ำร้ายยังติดต่ออริยเทวะยมพิภพไม่ได้อีกด้วยต้องรู้ไว้ว่าก่อนหน้านี้ เขาไม่เคยเอ่ยเรื่องมรรคาจารย์กับอริยเทวะยมพิภพเลย สิ่งนี้จะทำให้อริยเทวะยมพิภพประเมินมรรคาจารย์ผิดพลาดได้“เขาปราบข้าได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้ เกรงว่าคงไม่ใช่ขั้นเทวะหลุดพ้นธรรมดา ครานี้ยุ่งยากแล้วสิ…”จงคูใจกระวนกระวาย กองทัพอริยะกับอริยเทวะ รุ่งโรจน์ก็รุ่งโรจน์ด้วยกัน ล่มจมก็ล่มจมด้วยกัน หากอริยเทวะยมพิภพตาย พวกเขาทั้งหมดก็ต้องลงสุสานไปด้วยแน่นอนว่าเขาเพียงกังวลเท่านั้น เขายังเชื่อว่ามรรคาจารย์เอาชนะอริยเทวะยมพิภพได้ยากมาก อริยเทวะยมพิภพแข็งแกร่งมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว ไม่เช่นนั้นจะทำให้เขายอมสยบได้อย่างไรกันยิ่งอริยเทวะยมพิภพในตอนนี้ได้รับถ่ายทอดวิชาจากอริยราชันอีก พลังของเขาจะเพิ่มพูนไปถึงระดับใด แม้แต่ตัวเขาก็ไม่อาจคาดคะเนได้จงคูเพียรพยายามสงบอารมณ์ ในเมื่อมรรคาจารย์ไม่สังหารเขา นั่นก็เท่ากับว่ายังมีโอกาสพลิกสถานการณ์อยู่ด้านนอกกระจกเจียงฉางเซิงรอคอยอย่างอดทน รออยู่ครู่ใหญ่ ในที่สุดรางวัลรอดชีวิตก็มาหา[อายุเซียน 14,434 ปี จงคูจับตัวเจียงเจี่ยน เจียงอี
