ตอนที่ 111 ยังไขคดีไม่ได้
ชาวบ้านด้านนอกลานบ้านฮือฮาขึ้นมาทันที สองร้อยตำลึง นั่นเป็นเงินก้อนใหญ่ทีเดียว! ทั้งชีวิตนี้พวกเขาไม่เคยเห็นเงินมากขนาดนั้นมาก่อน แต่หูเฟิงกลับขุดเงินสองร้อยตำลึงได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ
เมิ่งหนานพยักหน้า ก่อนจะหันไปมองชาวบ้านด้านนอก “ท่านหมอลู่อยู่หรือไม่”
“อยู่ขอรับ ข้าอยู่ หลีกไปเร็ว เร็วหน่อย!” หมอลู่มาถึงช้า จึงถูกพวกชาวบ้านเบียดอยู่วงน้อย มองไม่เห็นสถานการณ์ภายในลานบ้านโดยสิ้นเชิง ฟังเสียงก็ขาดๆ หายๆ คราวนี้ได้ยินข้าราชการเรียกชื่อของเขา จึงรีบเบียดเข้ามาด้านใน
หมอลู่เบียดเข้ามาในลานบ้านแล้ว เขาประสานมือคารวะเมิ่งหนาน “ใต้เท้า ข้ามีนามว่าลู่จ่างชุน ขอคารวะใต้เท้าขอรับ”
เมิ่งหนานโบกมือ “ไม่ต้องมากพิธี ข้าขอถามเจ้า หูจ่างหลินบอกว่าหูเฟิงขุดเจอโสมในป่า เป็นเจ้าช่วยพวกเขาขาย นี่เป็นความจริงหรือไม่”
“เป็นความจริงทุกคำขอรับ” หมอลู่รีบกล่าว
“ทั้งหมดขายได้เท่าไร” เมิ่งหนานถามอีก
“ทั้งหมดขายได้สองร้อยตำลึง ขายให้โถงสมุนไพร ใต้เท้าส่งคนไปสืบถามดูก็ได้ขอรับ ข้าไม่กล้าพูดโกหกแม้แต่คำเดียว” หมอลู่พูด
เวลานี้สีหน้าของคนสกุลไป๋ดูไม่น่ามองเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาคิดว่าถึงแม้หูจ่างหลินจะมีเงินจริง ก็ต้องเป็นเหมือนเช่นพวกเขา บอกที่มาของเงินไม่ได้อย่างละเอียดโดยสิ้นเชิง
แต่เมื่อฟังคำให้การของหมอลู่แล้ว พวกเขาก็รู้ว่าตนเองทำพลาดครั้งใหญ่
