ือง ให้พวกเจ้าสกุลไป๋เข้าไปอยู่ในคุก”
ทันทีที่หลิวซื่อได้ยินประโยคนี้ นางก็ร้อนใจจนร้องไห้ออกมาโดยพลัน “ท่านแม่ ท่านคืนเงินให้เขาไปเถอะ พวกข้าไม่อยากเข้าคุก ยังมีเสี่ยวเฟิงอีก ต่อไปเสี่ยวเฟิงต้องทำงานราชการ จะไปสถานที่เช่นนั้นได้อย่างไร ไม่ได้เด็ดขาด!”
ในใจหญิงชราก็รู้สึกร้อนรุ่มเช่นกัน นางคิดคำนวณไม่หยุดหย่อน หากให้หลิวซื่อรับผิดชอบเรื่องหลอกแต่งงานแต่เพียงผู้เดียว อย่างมากก็แค่นอนคุกสองสามวันเท่านั้น แต่หากแม้แต่นางก็ถูกจับเข้าไปอยู่ในคุกด้วย เช่นนั้นคงจะรักษาสิบตำลึงเงินนั้นไว้ไม่ได้แล้ว!
