่าวไม่น่าฟังใดล้วนว่าออกมาเสียครั้งหนึ่ง ทว่าด่าเสร็จแล้วอย่างไร? อยากกินข้าวยังต้องทำด้วยตนเอง จ้าวหลานและไป๋จื่อไม่อยู่ หลิวซื่อไปที่หมู่บ้านไป๋หยางแล้ว จางซื่อก็ไปอีกคน ดีเสียจริง ตอนนี้คนในบ้านที่ทำงานได้ไม่เหลือแม้สักคน เหลือเพียงนางผู้เดียว
ขณะที่ไป๋จื่อและจ้าวหลานเดินไปยังบ้านของหูจ่างหลิน ระหว่างทางพบรถเทียมวัวคันหนึ่ง คนที่ลากรถเทียมวัวคือตาเฒ่าจ้าวในหมู่บ้าน เขาจะลากรถเทียมวัวไปในเมืองอยู่บ่อยๆ ชาวบ้านที่อยากเข้าไปในเมืองมักจะตกลงกับเขาไว้ก่อนล่วงหน้า จะนั่งรถสักรอบต้องจ่ายห้าทองแดง
คนที่นั่งอยู่บนรถเทียมวัวตอนนี้ ก็คือท่านหมอลู่
ครั้นไป๋จื่อเห็นท่านหมอลู่ นางพลันตาเป็นประกาย ในใจเกิดความขึ้นหนึ่งขึ้นทันที รีบหยุดรถเทียมวัวนั้นไว้
[1] สิ่งของสี่อย่างในการเล่าเรียน ได้แก่ พู่กัน หมึก กระดาษ ที่ฝนหมึก[2] กระดูกหักแล้วยังมีกล้ามเนื้อเชื่อมต่อกัน อุปมาถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น แม้จะเกิดความขัดแย้งบ้าง แต่สุดท้ายก็ตัดความสัมพันธ์กันไม่ได้
[1] สิ่งของสี่อย่างในการเล่าเรียน ได้แก่ พู่กัน หมึก กระดาษ ที่ฝนหมึก
[2] กระดูกหักแล้วยังมีกล้ามเนื้อเชื่อมต่อกัน อุปมาถึงความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้น แม้จะเกิดความขัดแย้งบ้าง แต่สุดท้ายก็ตัดความสัมพันธ์กันไม่ได้
