ะเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ฝีปากกล้ายิ่งนัก ไม่เหมือนกับก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง”
หญิงชรามองนางอย่างไม่สบอารมณ์นัก “เจ้ายังต้องพูดอีกหรือ? ข้าไม่มีตาหรืออย่างไร? เปลี่ยนแล้วอย่างไรเล่า? ถึงเปลี่ยนไปแล้วก็ยังเป็นเด็กสาวของสกุลไป๋ เรื่องนี้ไม่อาจรอได้อีก พรุ่งนี้เจ้าไปถามที่หมู่บ้านไป๋หยาง ดูว่ามีบ้านใดต้องการแต่งภรรยา รีบไปแล้วกัน ข้าไม่อยากเห็นหน้านางอีกแม้แต่วันเดียว”
หลิวซื่อแอบรู้สึกดีใจ ขอเพียงขายเด็กสาวผู้นี้ได้ ก็จะมีเงินให้ต้าเป่าแต่งงาน ทั้งยังมีเงินค่าเล่าเรียนในปีหน้าของเสี่ยวเฟิง รวมถึงกำจัดเสี้ยนหนามตำตาผู้นี้ไปได้ ยิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัวนัก
ไป๋เสี่ยวเฟิงเขียนการบ้านเสร็จแล้วก็เข้าเรือน เขาได้ยินบทสนทนาของท่านย่าและท่านแม่พอดิบพอดี จึงรีบถาม “ท่านย่า ท่านแม่ พวกท่านจะให้ใครไป ไป๋จื่อหรือ?”
หญิงชราเห็นหลานชาย สีหน้าอ่อนลงสามส่วนในทันที รอยยิ้มผุดขึ้น “เรื่องนี้เจ้าไม่ต้องยุ่งหรอก ย่าจะจัดการเอง เจ้าตั้งใจเรียนหนังสือก็พอแล้ว”
ทว่าไป๋เสี่ยวเฟิงกลับส่ายหน้า “ไม่ได้ๆ พวกท่านไล่ไป๋จื่อไปแล้ว ต่อไปผู้ใดจะคอยรับใช้ข้าฝนหมึก ใครจะไปส่งข้าวและคอยพัดให้ข้าที่โรงเรียน”
“ข้าจะไปเอง ต่อไปเรื่องพวกนี้ข้าจะเป็นคนทำ ตกลงหรือไม่” หญิงชรารีบกล่าว
ทว่าหลายชายกลับส่ายหน้าราวกับกลองป๋องแป๋ง “ไม่ได้ๆ ไหนเลยจะให้ท่านย่าทำเรื่องพวกนี้ ที่ข้าต้องการคือสาวใช้ต่างหาก”
……….
ตอนที่ 66 ซื้อสาวใช้คนหนึ่งเ