วซื่อนึกถึงแรงเหมือนสุนัขป่าของไป๋จื่อ นางก็รีบส่ายหน้า “ท่านไปเองเถอะเจ้าค่ะ ตอนนี้นางไม่ฟังคำพูดของข้าแล้ว”
ลูกตาของหญิงชรากลอกไปมา ก่อนจะมองไปยังจางซื่อ อีกฝ่ายรู้ว่าแม่สามีจะพูดอะไร จึงไม่รอให้นางเอ่ยปาก ชิงหมุนกายไปยังห้องครัว ด้วยไม่อยากยุ่งกับเรื่องนี้ ก่อนหน้านี้หาเรื่องเด็กคนนั้นไปแล้ว รสชาติของไม้กระทบตัวนั้น นางไม่อยากลิ้มลอง
แม่สามีจนใจนัก ก่อนจะคิดถึงคำพูดของไป๋จื่อก่อนหน้านี้ จึงกล่าวออกมาตามตรง “พรุ่งนี้ไปปลุกนางแต่เช้า นางเด็กน่าตายนี่จะได้ไม่บ้าคลั่งอีก”
หลิวซื่อย่อมขอให้เป็นเช่นนั้น เด็กสาวไป๋จื่อผู้นี้เปลี่ยนไปมากจริงๆ โดยเฉพาะยามนางตีคน เรียกได้เร็วว่ารวดเร็วดุจสุนัขป่า ตีนางเสียจนไร้เรี่ยวแรงจะตอบโต้
[1] โต่ว (斗) มาตรการชั่ง ตวง วัดของจีนสมัยโบราณ หนึ่งโต่วเท่ากับสิบเซิง (升) หรือหนึ่งในสิบตั้น (石)
[1] โต่ว (斗) มาตรการชั่ง ตวง วัดของจีนสมัยโบราณ หนึ่งโต่วเท่ากับสิบเซิง (升) หรือหนึ่งในสิบตั้น (石)
