ตอนที่ 61 ไป๋เจินจู
“นี่ นางเด็กน่าตาย ข้าพูดกับเจ้านะ หูหนวกหรืออย่างไร” ไป๋เสี่ยวเฟิงกล่าวด้วยความโมโห
ไป๋จื่อปิดฝาโอ่งน้ำ แล้วหันหน้าไปสบสายตาดุดันของไป๋เสี่ยวเฟิง กล่าวเสียงเรียบว่า “เวลาอ่านและทบทวนตำรา ควรให้ความสำคัญกับความสงบ หากข้าอยู่ฝนหมึกให้เจ้า เกรงว่าเจ้าคงยากจะสงบจิตใจได้ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลาร่ำเรียนของเจ้า ข้าไม่รบกวนเจ้าจะดีกว่า”
นางกล่าวจบก็ไป เพราะคร้านจะสนใจไป๋เสี่ยวเฟิงที่ส่งเสียงน่ารำคาญอยู่ข้างหลัง ในเรือนใหญ่ นางพบไป๋เจินจูที่ออกมาจากในห้อง อีกฝ่ายมองตาของนาง ราวกับนางติดค้างบัญชี ยังไม่คืนเงินห้าร้อยตำลึงเงินอย่างไรอย่างนั้น
บัดนี้นางสนใจแต่จ้าวหลาน จึงไม่มีกะใจต่อปากต่อคำกับเด็กสาวนางนี้ นางไม่รอให้ไป๋เจินจูหาเรื่อง รีบหายออกไปจากในเรือนราวกับควันสายหนึ่ง
ไป๋จื่อกลับถึงเรือนด้านหลัง ก่อนจะถามจ้าวหลาน “ท่านแม่ ไป๋เจินจูผู้นั้นใช้สายตาราวกับจะกินคนมองข้าหลายครั้งแล้ว ข้าไปทำผิดต่อนางตั้งแต่เมื่อใดกัน”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ จ้าวหลานก็กัวเราะอย่างอดไม่อยู่ “เจินจูไม่ชอบเจ้าตั้งแต่เล็ก ไม่ใช่เพราะเรื่องอะไรหรอก แต่เป็นเพราะเจ้าสะสวยกว่านาง โดยเฉพาะเวลาที่เจ้ายืนอยู่กับนาง สายตาของทุกคนย่อมมองมาที่เจ้า ในใจนางเกิดอิจฉา อยากจะข่วนหน้าของเจ้าอยู่หลายครั้ง แต่โชคดีที่ข้าพบเข้า ไม่เช่นนั้นใบหน้าของเจ้า คงจะเสียโฉมเพราะน้ำมือของนางไปแล้ว”
โอ้โห เพราะสวยกว่านาง ก
