ตอนที่ 55 หกตำลึงเงิน
หมอลู่ก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน ว่าเหตุใดจู่ๆ หญิงชราสกุลไป๋ผู้นี้ถึงเปลี่ยนนิสัย แม้ในใจจะสงสัย ทว่าบัดนี้ไม่ใช่เวลาพูดมากความ เขาจึงยกล่วมยาเดินไปถึงข้างกายของเจ้าใหญ่ เพื่อจัดกระดูกและพันแผล ทุกการกระทำของหมอลู่ ทำเอาเจ้าใหญ่ร้องอย่างน่าเวทนาอยู่หลายเสียง ในลานบ้านมีเพียงเสียงโอดโอยของเขาดังไม่ขาดสาย
ถึงแม้เขาจะเจ็บแทบตาย ทว่าไป๋จื่อก็ไม่ไปช่วยเขาฝังเข็มให้ชา เขาเจ็บก็สมควรแล้ว แบบนี้เรียกว่าการแก้แค้น หักแขนของลุงหูแล้ว อีกทั้งทำให้อาการแขนหักของจ้าวหลานหนักข้อกว่าเดิม หักขาเขาอีกสักข้างก็ไม่นับว่าเกินไป
หลังจากพันแผลเสร็จ เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของเจ้าใหญ่ก็ค่อยๆ หยุดลง สีหน้าของเขาซีดขาวราวกับกระดาษ ตอนที่เจ็บจนทนไม่ไหว แม้แต่ริมฝีปากก็กัดจนแตกยับ จนมีเลือดสดๆ ไหลออกมาด้านนอก
หมอลู่ไม่สนใจเขา เมื่อเก็บล่วมยาเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงหันกายไปขอเงินกับหญิงชรา
หญิงชราเริ่มแสร้งทำเป็นปวดหัว เจ็บหน้าอก ราวกับว่าไม่มีเนื้อชิ้นไหนบนร่างกายไม่รู้สึกเจ็บ
“แม่เฒ่า หกตำลึงเงินที่ข้าพูดเมื่อครู่เจ้าก็ตกลงแล้ว ต่อหน้าหัวหน้าหมู่บ้าน เจ้าคิดจะเบี้ยวหนี้รึ” หมอลู่เลิกคิ้วขึ้นสูง พลางมองการแสดงของนางด้วยสายตาเย็นชา
หญิงชราทำสีหน้าเหมือนเจียนตาย เสียงกล่าวเหมือนแมลงวันและยุง “ใครกัน ใครบอกว่าพวกข้าจะเบี้ยวหนี้ เพียงแต่ตอนนี้ตึงมือยิ่งนัก จึงไม่มีเงินเท่านั้นเอง”
“นี่มันเบี้ยวหน
